- Editorial | Ο κόσμος της ΝΔ βυθίζεται στη σήψη και στην εξαθλίωση
- Τι συμβαίνει με τα σκάνδαλα στην ελληνική κυβέρνηση και στην ΕΕ;
- Πώς απαντάμε αντιπολεμικά όταν η εκεχειρία γίνεται όπλο κλιμάκωσης και αναδιάταξης;
- Εθελοντική στράτευση των γυναικών: Είναι ζήτημα ισότητας ή μια νέα μορφή καταναγκασμού;
- Η στρατιωτική συντριβή του ιμπεριαλισμού στην Καλλίπολη το 1915
- Αντιπολεμικές κινητοποιήσεις και διεθνείς εξελίξεις – Νέα από την ΑΝΕΔΙΒΑΜ
- Η Κίνα στο σταυροδρόμι των διεθνών εξελίξεων και η αμερικανική στρατηγική περικύκλωσης
- No Kings: Η πολιτική διαμαρτυρία στους δρόμους των ΗΠΑ
- Στο πλευρό των καταπιεσμένων κόντρα στην ηττοπάθεια και την γραφειοκρατία
Editorial
Ο κόσμος της ΝΔ βυθίζεται στη σήψη και στην εξαθλίωση
Να την ανατρέψουμε για να μην μας παρασύρει στον όλεθρο του πολέμου
Η εσωτερική σήψη της κυβέρνησης της ΝΔ δεν μπορεί να κρυφτεί πλέον παρ΄όλες τις φωτογραφίσεις με τον Μακρόν και τις βαρύγδουπες στηρίξεις από τραπεζιτικά και κυβερνητικά στελέχη των ΗΠΑ. Εξάλλου και η πανίσχυρη διακυβέρνηση Τραμπ δεν μπορεί να κρύψει την προπαγάνδα των fake news που αναδύεται από τους λογαριασμούς Truth για τις οικονομικές και στρατιωτικές «επιτυχίες».
Ο καπιταλισμός σε κάθε μεριά του πλανήτη βρίσκεται σε στρατηγικό τέλμα χωρίς εύκολες λύσεις. Οι μοναδικές προτάσεις που κατατίθενται είναι εφόρμηση στο μέλλον μέσα από πόλεμο και διάλυση των υπαρχόντων δομών παγκόσμιας συνεννόησης. Προφανώς είναι δύσκολα να συνειδητοποιήσει το υπάρχον πολιτικό σύστημα πως η μεταπολεμική «ειρήνη» μας τελείωσε και το αστικό σύστημα γυρνάει ξανά στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις. Από το 1945 και μετά οι πόλεμοι αφορούσαν «τακτοποίηση» τοπικών αντιθέσεων ή «ανταρτών» και είχε επιβληθεί μια διαδικασία συνεννόησης των αντίπαλων καπιταλιστικών στρατοπέδων. Πλέον ο καπιταλιστικός κόσμος γυρνάει ξανά στον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ου. Τα μαχαίρια έχουν βγει από τις θήκες και όπως λέει και ο Τραμπ για τα πυρηνικά «όταν έχεις όπλα τα δείχνεις με σκοπό να τα χρησιμοποιήσεις». Όμως, επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως τραγωδία η όξυνση των καπιταλιστικών ανταγωνισμών δεν έχει ψήγμα «προοδευτικότητας».
Το 19ο αιώνα μπορούσαν να ισχυριστούν οι αποικιοκράτες πως πολεμούσαν ενάντια στις παρηκμασμένες αυτοκρατορίες και τις παρασιτικές βασιλείες.Ο πλανήτης είχε ακόμα «απάτητες» για το κεφάλαιο περιοχές που μπορούσαν να προσφέρουν κερδοφορία μέσα από σχέσεις εξάρτησης των αποικιών. Σήμερα η «δημοκρατία» βομβαρδίζει αναπτυγμένες χώρες με ιστορικότητα και πλούσιες πολιτικές – κοινωνικές δομές. Ο ιμπεριαλισμός έχει χάσει και το τελευταίο του ψέμα. Οι επεμβάσεις δεν προωθούν καμία δημοκρατία, κανένα εκσυγχρονισμό απλά μετατρέπουν λειτουργικές κοινωνίες σε βομβαρδισμένα τοπία και ανθρώπινα ερείπια.
Στην Ευρώπη όλες οι κυβερνήσεις βρίσκονται σε κρίση νομιμοποίησης. Ο Μακρόν μένει ως οικτρή μειοψηφία στην εξουσία γιατί οι καπιταλιστές δεν εμπιστεύονται ούτε τη Λεπέν ούτε το Νέο Λαϊκό Μέτωπο. Η Γερμανία αναζητά ξανά μέσα από τη συμμαχία Σοσιαλδημοκρατών – Χριστιανοδημοκρατών κυβερνητική πρόταση με το ακροδεξιό AfD να παραμονεύει. Στην Ισπανία το ακροδεξιό Vox φαίνεται να χάνει τη δυναμική αλλά η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Σάντσεθ βρίσκεται στη δεύτερη θέση από το δεξιό Λαϊκό Κόμμα που σπεκουλάρει από τη μία ενάντια στον πόλεμο και από την άλλη υπέρ Τραμπ και ΝΑΤΟ. Στην Ουγγαρία ο Ορμπάν πέφτει από μια άλλη δεξιά κυβέρνηση πιο συνεργάσιμη με την ΕΕ και πιο διστακτική με τη Ρωσία. Στη Βουλγαρία, αντίθετα, αναλαμβάνει με απόλυτη πλειοψηφία ο πρώην Πρόεδρος Ράντεφ θέλει να ανοίξει δίοδο διαπραγμάτευσης με τη Ρωσία και εναντιώνεται στη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία.
Η πτώση των κυβερνήσεων δεν συντελείται από ένα στοιχειωδώς ενιαίο πολιτικό ρεύμα. Δεν υπάρχει μια ενιαία πχ αριστερή ή ακροδεξιά αντιπολίτευση. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των κυβερνήσεων που πέφτουν είναι η αδυναμία τους να χαράξουν μια πρόταση διεξόδου από την κρίση. Όλες οι αστικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν από τη μία την αδυναμία της ΕΕ να λειτουργήσει ως πόλος ανάπτυξης και διαφορετικής πολιτικής πρότασης κόντρα σε ΗΠΑ – Ρωσία – Κίνα αλλά κι από την άλλη η διάλυση της ΕΕ τις μετατρέπει σε «ακόλουθους» άλλων δυνάμεων και σε δεύτερης κατηγορίας κράτη.
Η ΝΔ παίζει το χαρτί της Τραμποποίησης. Προβάλλει τον άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ – Ελλάδας ακόμα και στις μεγαλύτερες θηριωδίες των καθεστώτων αυτών. Ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας αλλά και στις συνελεύσεις του ΟΗΕ συντάσσεται με την πιο σκληρή φιλοτραμπική γραμμή.
Προφανώς και δεν σπάει τις ευρωπαϊκές συμμαχίες της γιατί η ελληνική αγορά είναι κυρίως προσανατολισμένη προς την Ευρώπη. Όμως η επιθετικότητα του ελληνικού κεφαλαίου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δείχνει πως ελπίζει σε μια κοντινή στο χρόνο αναδιάταξη του συσχετισμού δύναμης στην περιοχή. Το ελληνικό κεφάλαιο προετοιμάζεται να λειτουργήσει «πρωτοποριακά» στην περιοχή και να προλάβει τις εξελίξεις ελπίζοντας να βρεθεί με την πλευρά του νικητή.
Η αριστερά σε αυτές τις εξελίξεις βρίσκεται έντρομη στη γωνία. Ακόμα και όταν τολμά μέσα από τις κυβερνήσεις τύπου Σάντσεθ να αρθρώσει έναν στοιχειωδώς αντιπολεμικό και αντιρατσιστικό λόγο μέσα από άρνηση παραχώρησης στρατιωτικών βάσεων και μαζική νομιμοποίηση μεταναστών, αντιμετωπίζει μια ακόμα μεγαλύτερη επίθεση. Οικονομικά σαμποτάζ, διπλωματική απομόνωση, πολιτική υπονόμευση είναι τα πρώτα βήματα. Οι ΗΠΑ έχουν δείξει πως ακολουθούν απαγωγές (Μαδούρο), δολοφονίες (Χαμενεΐ) και στρατιωτικές εισβολές.
Στην Ελλάδα πρέπει να προετοιμαστούμε να ρίξουμε την κυβέρνηση της ΝΔ. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν νεωτεριστικά και μίας χρήσης ψηφοδέλτια. Μπορεί να οδηγηθούμε σε επαναληπτικές εκλογές παράλυσης και πολιτικής κρίσης.
Η αριστερά που θέλει να αναφέρεται στη σοσιαλιστική προοπτική δεν μπορεί να επαφίεται στην ομαλότητα των εκλογών αλλά ούτε σε ένα τακτοποιημένο εργατικό κίνημα που να το διαμεσολαβήσει εκλογικά. Ακόμα και μια δυσανάλογη σχέση εκλογικών αποτελεσμάτων και κινηματικής πρότασης, η αριστερά οφείλει να παράξει πρόταση εξουσίας και όχι μόνο κίνημα «από τα κάτω». Βαδίζουμε προς μια γενικευμένη απορρύθμιση. Όμως οι καπιταλιστές δεν είναι αποσβολωμένοι όπως το 2010. Νομίζουν και ελπίζουν πως μπορούν να ελέγξουν την κρίση. Όταν θα διαψευστούν να είμαστε έτοιμοι!