Το Ιράν γνώρισε την «ειρήνη» του Τραμπ. Ποιος είναι ο επόμενος;

Οι 168 δολοφονημένες μαθήτριες του δημοτικού σχολείου θηλέων στην Τεχεράνη από τις βόμβες των ΗΠΑ δεν ήταν «λάθος». Δεν ήταν «ατύχημα». Η αμερικάνικη επέμβαση στο Ιράν ξεκίνησε με μια αποτρόπαια σφαγή παιδιών για να μεταδοθεί το μήνυμα σε όλη την επικράτεια πως είναι αμείλικτοι και είναι έτοιμοι να προχωρήσουν σε ανείπωτες θηριωδίες. Θέλουν να κάμψουν το λαϊκό φρόνημα σπέρνοντας τον τρόμο και την απόγνωση. Ο «παράδεισος» που υπόσχεται στους λαούς η αμερικάνικη προπαγάνδα είναι κυριολεκτικός.

Μετά την πτώση Άσαντ στη Συρία και την προώθηση της μετατροπής της Γάζας σε «Mεσογειακή Ριβιέρα», οι ΗΠΑ προσπαθούν να απονευρώσουν κι άλλον ένα «ενοχλητικό» παράγοντα στην περιοχή. Ο πόλεμος στο Ιράν συνοδεύεται με εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο ενάντια στη Χαζμπολάχ και φυσικά δεν θα μείνει εκεί. Ήδη ο Τραμπ ανακοινώνει τον επόμενο στόχο, την Κούβα.

Η κυβέρνηση Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για την πτώση των αντίπαλων καθεστώτων – σώνει και καλά – και την εγκαθίδρυση μιας άλλης λειτουργικής, φιλο-δυτικής κοινωνίας. Η απορρύθμιση των κοινωνιών είναι το σύγχρονο «όραμα» των καπιταλιστών. Οι Ζελένσκι – Ματσάδο – Σάχης είναι χρήσιμοι, αλλά η δουλειά μπορεί να γίνει και με υποταγμένη Ροντρίγκεζ ή κάποιον αυριανό Αγιατολάχ. Η μετατροπή της Ουκρανίας, της Βενεζουέλας, του Ιράν σε κράτη τύπου Αφγανιστάν, Ιράκ ή Λιβύη είναι ο απόλυτος στόχος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Με αυτό το δρόμο επιτυγχάνεται όχι μόνο η εξαφάνιση των πολιτικών αντιπάλων, αλλά μέσα από την ανάδειξη φύλαρχων και τοπικών πολέμαρχων διαλύουν τις εθνικές αστικές τάξεις και την όποια χειραφέτηση είχαν επιτύχει στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.

Η διπλωματία Τραμπ γίνεται με τον πιστόλι στον κρόταφο των «συνομιλητών» του και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να εξυπηρετούνται τα αμερικανικά συμβόλαια. Όλος αυτός ο σχεδιασμός είναι λειτουργικός μόνο αν έχει άμεσα και συντριπτικά αποτελέσματα. Ο εκβιασμός με το πιστόλι στον κρόταφο έχει αξία αν συμβιβαστεί ο αντίπαλος· έστω και μετά από μία σφαίρα. Η υπόσχεση του Τραμπ για «ειρήνη» προς την αμερικανική αστική τάξη σημαίνει ολοκληρωτική υποταγή των αντιπάλων και όχι μεγάλες στρατιωτικές φθορές. Αν ο πόλεμος στον Ιράν δεν είναι σύντομος και με ολοκληρωτική παράδοση της ιρανικής αστικής τάξης, δημιουργείται μια νέα συνθήκη αστάθειας που δεν εξυπηρετεί καθόλου τα σχέδια των ΗΠΑ.

Ο πόλεμος των ΗΠΑ με τους εξωτερικούς εχθρούς τους δεν μπορεί να σταθεί αν δεν υπάρχει κι ένας πόλεμος στο εσωτερικό που να διαλύσει το αμερικανικό κίνημα. Η δολοφονία των ακτιβιστών Γκουντ και Πρέτι από την ICE δεν ήταν «κατά λάθος» από «υπερβάλλοντα ζήλο» ενός μεμονωμένου μπάτσου. Αποτελεί σχέδιο τρομοκράτησης του δημοκρατικού κινήματος και την ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση του αστικού μπλοκ γύρω από την κρατική μηχανή. Το «20%» που φέρεται να συναινεί στην επέμβαση στο Ιράν είναι ικανό να διασπάσει και να απονευρώσει το υπόλοιπο 80% της κοινωνίας που διαφωνεί. Το νέο όραμα εθνικής ενότητας «MAGA» δεν έχει ανάγκη να είναι πλειοψηφικό. Απλά στοχοποιεί τους αντιπάλους σαν «κομμουνιστές» ή/και «εγκληματίες». Μόνο μέσα από την κυριαρχία του νέου εθνικού στόχου είναι αποτελεσματικές και οι διεθνείς εκστρατείες. Το «πιστόλι» του αμερικανικού στρατού σηκώνεται και σε Βενεζουέλα, Νιγηρία, Ιράν αλλά και στη Μινεάπολη.

Η πολιτική Τραμπ που έχει καταργήσει τη διεθνή διπλωματία του 20ου αιώνα και την έχει αντικαταστήσει με τη απροκάλυπτη «δύναμη ισχύος». Όταν οι ΗΠΑ αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού και οι συσχετισμοί δύναμης μεταβάλλονται με τρομαχτικούς ρυθμούς, αυτό δεν ισχύει μόνο για το μεγάλο λιοντάρι της ζούγκλας. Διάφορες τοπικές ύαινες ξεθαρρεύουν και με νέα, θρασύτατη επιθετικότητα δοκιμάζουν να κερδίσουν μεγαλύτερο κομμάτι της λείας. Τοπικοί υπο-ιμπεριαλισμοί «τραμποποιούνται» και ελπίζουν, με την ανοχή – στήριξη των ΗΠΑ, θα αναβαθμίσουν τη θέση τους στους διεθνείς ανταγωνισμούς. Το Πακιστάν τον τελευταίο χρόνο δεν επιτίθεται μόνο στην Ινδία αλλά βομβαρδίζει πόλεις του Αφγανιστάν προσπαθώντας να δηλώσει πως αποτελεί τον νέο ηγέτη της περιοχής. Το ίδιο συμβαίνει με την Ελλάδα του Μητσοτάκη.

Ο ελληνικός καπιταλισμός μέσα από την κυβέρνηση της ΝΔ δοκιμάζει να εξαπλώσει τη δυναμική του πολύ πέρα από τα Βαλκάνια και το Αιγαίο. Η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας – Νότιας Κύπρου – Ισραήλ σε συνδυασμό με το Ελληνοαιγυπτιακό σύμφωνο για τις ΑΟΖ διεκδικεί να γίνει ο νέος «αφέντης» της Ανατολικής Μεσογείου. Το ελληνικό πολεμικό ναυτικό περιπολεί τα χωρικά ύδατα της Λιβύης, της Νότιας Κύπρου και στην Ερυθρά Θάλασσα. Το λιμάνι της Σούδας αποκτά στρατηγική στρατιωτική σημασία για τις ΗΠΑ όπως και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης μέσα από τον «Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο» που παρακάμπτει Ρωσία – Τουρκία. Ο ελληνικός στρατός θα σταλεί ως κατοχικός στη Γάζα να εποπτεύει την «ειρήνη των σκλάβων» στην Παλαιστίνη. Ο ελληνικός στρατός αναδιαρθρώνεται με έντονα επιχειρησιακά σχέδια. Οι αναβολές κόβονται, οι γυναίκες θα εντάσσονται πιο μαζικά, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια θα γεμίσουν στρατολογικά γραφεία να προτείνουν επαγγελματική καριέρα στο στράτευμα. Ο εθνικισμός γίνεται πιο επιθετικός. Η «υπεράσπιση των συνόρων μας» σήμερα σημαίνει το δικαίωμα του ελληνικού στρατού να διευκολύνει το βομβαρδισμό της Τεχεράνης αλλά να θεωρεί «επιθετικότητα» την ανταπόδοση των χτυπημάτων.

Ο πόλεμος αυτή τη στιγμή φαίνεται αφορά το ταξικό κίνημα με όρους αλληλεγγύης. Όμως, η πολεμοκάπηλη προετοιμασία της κυβέρνησης της ΝΔ έχει ξεκινήσει με εντατικούς όρους εδώ και ένα χρόνο. Οι διώξεις σε διαδηλωτές και συνδικαλιστές, η αντικομμουνιστική ρητορεία Γεωργιάδη, η χυδαία διασπορά fake news από Ομάδα Αλήθειας – Μαρινάκη, το απροκάλυπτο κουκούλωμα δολοφονιών και οικονομικών σκανδάλων αποτελούν το σχέδιο Δένδια «να συνηθίσουμε στα φέρετρα» και στη χυδαιότητα του αστικού μπλοκ. Ο «πόλεμος» στο εσωτερικό έχει ξεκινήσει για να προχωρήσει η αστική τάξη και στο εξωτερικό.

Οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις δεν θα φύγουν από τους πυραύλους του Ιράν ή τη Χεζμπολάχ. Μάλιστα, με τις πρώτες ενδείξεις διάφορες φιλειρηνικές δυνάμεις δείχνουν ένα καινούριο πρόσωπο. Η ισπανική κυβέρνηση μπορεί να «απαγόρεψε» τη χρήση των βάσεων για επιθέσεις στο Ιράν, αλλά αμέσως στέλνει φρεγάτα στη Νότιο Κύπρο να βοηθήσει τη βρετανική βάση να οργανώνει τους αμερικάνικους βομβαρδισμούς στην Τεχεράνη. Οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις στο ελληνικό χώρο πρέπει να νιώσουν στο πετσί τους πως βρίσκονται στο στόχαστρο του ταξικού κινήματος. Το εργατικό κίνημα πρέπει να μετατρέψει την ελληνική επικράτεια σε χώρο αφιλόξενο για τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ.

Η μάχη ενάντια στον ιμπεριαλισμό δεν θα δοθεί από μια άλλη αστική κυβέρνηση. Η ήττα τους αμερικάνικου ιμπεριαλισμού δεν μπορεί να δοθεί από τις ηρωικές, στρατιωτικές αλλά απομονωμένες μάχες του παλαιστινιακού λαού. Η ήττα του ιμπεριαλισμού και του πολέμου που εξαπλώνει θα ηττηθεί από ένα μαζικό, «εσωτερικό» μέτωπο. Σε κάθε μεριά του πλανήτη το ταξικό κίνημα οφείλει να βρει ποιος είναι ο αδύναμος κρίκος της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας για να «ξηλωθεί ολόκληρο το πουλόβερ». Πρέπει να φύγουμε από κίνημα «αλληλεγγύης» και να αρχίσουμε να ανατρέπουμε φιλοπόλεμες κυβερνήσεις χτίζοντας ταξικό φρόνημα στο λαό και υπονομεύοντας την «εθνική ενότητα» των ιμπεριαλιστών μαζί με το «αξιόμαχο» των στρατευμάτων που υλοποιούν γενοκτονικές πολιτικές.

Το κλείσιμο των ΝΑΤΟϊκών βάσεων του θανάτου δεν μπορεί να είναι ένα σύνθημα σε ένα χαρτί, ένα «αίτημα» που θα υλοποιήσει η κυβέρνηση της ΝΔ. Ο αγώνας είναι και πρέπει να είναι διπλός: ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και απονομιμοποίηση – υπονόμευση της λειτουργικότητας των βάσεων. Για να σταματήσει είτε ο αμερικάνικος και ελληνικός στρατός να σκοτώνει πολίτες είτε στη χώρα τους είτε στο δρόμο της μετανάστευσης και προσφυγιάς.

Αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και το «Συμβούλιο Ειρήνης»
Καμία συμμετοχή στο στρατιωτικό σώμα νέας κατοχής στη Γάζα
Να κλείσουν οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις
Να σταματήσει κάθε οικονομική – στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ
Να επιστρέψουν φαντάροι – φρεγάτες από Μέση Ανατολή και Μεσόγειο
Να ακυρωθούν τα εξοπλιστικά προγράμματα
Να γίνει εθελοντική η στράτευση ανδρών και να καταργηθεί η στράτευση γυναικών
Να καταργηθούν οι μαθητικές και οι στρατιωτικές παρελάσεις

7/3/2026
Αντιπολεμική Επιτροπή «Διεθνιστικά Βαλκάνια – Μεσόγειος»