Αντιφασιστική Φρουρά | Τεύχος 76 | ΣΕΠ 2026
Τον επόμενο μήνα κλείνουν 3 χρόνια από την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, επεκτείνοντας το σιωνιστικό απαρτχάιντ και την κλιμάκωση των επιχειρήσεων εθνοκάθαρσης στη Δυτική Όχθη. Επίσης, κλείνει ένας χρόνος από την περιβόητη «εκεχειρία» του «Συμβουλίου Ειρήνης» του Τραμπ, που μόνο η Παλαιστινιακή αντίσταση τηρεί, ενώ ο σιωνιστικός στρατός (IDF) συνεχίζει καθημερινά, ακλόνητος και ανεμπόδιστος από τους διεθνείς θεσμούς, τις δολοφονικές επιδρομές στη Γάζα, τον αποκλεισμό ανθρωπιστικής βοήθειας και τους εκτοπισμούς και εμπρησμούς στη Δυτ. Όχθη. Είναι μια συνθήκη υποδούλωσης του Παλαιστινιακού λαού στα ιμπεριαλιστικά σχέδια για μια «Γάζα – Ριβιέρα».
Την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση επευφημεί τα στρατιωτικά και εξοπλιστικά προγράμματα συνεργασίας με το Ισραήλ, ενώ συνεχίζονται η λειτουργία του Διεθνούς Κέντρου Εκπαίδευσης Πτήσεων στην Καλαμάτα με την Elbit Systems, η νέα προμήθεια πολεμικών drone Heron, η προμήθεια 36 συστημάτων πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων PULS και η «κορυφαία» συμφωνία για το πρόγραμμα αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα» αξίας 3 δις. Παράλληλα, το Πρόγραμμα Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ για το 2026 προβλέπει 54 συνολικά δράσεις, 29 στην Ελλάδα και 25 στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων κοινών στρατιωτικών ασκήσεων και ανταλλαγή τεχνογνωσίας.
Μέσα από αυτά τα επιθετικά σχέδια των επενδύσεων και των συμμαχιών με ΗΠΑ – Ισραήλ αποκαλύπτεται η προσπάθεια αναβάθμισης του στρατιωτικού και οικονομικού ρόλου της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Όμως, η ανατροπή της οικονομικής και στρατιωτικής συμμαχίας Ελλάδας – Ισραήλ απαιτεί να παλέψουμε για την οικοδόμηση ενός αντιπολεμικού κινήματος που ξεπερνάει τις συμβολικές διαδηλώσεις «άσκησης πίεσης» και τη λογική ανάθεσης και ελπίδας σε «προγράμματα» που θα εφαρμόσει μια κάποια «αριστερόστροφη κυβέρνηση». Για να αναμετρηθούμε με την ιμπεριαλιστική και πολεμοκάπηλη πολιτική θα πρέπει το αντιπολεμικό διεθνιστικό κίνημα να φέρει στο προσκήνιο έναν ταξικό πόλεμο που θα μπει εμπόδιο. Έχουμε να διανύσουμε δρόμο, αλλά δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο, και πρέπει να προχωρήσουμε πατώντας στις μικρές νίκες και δοκιμασίες του κινήματος. Ήδη η υπόθεση του σιωνιστικού κρουαζιερόπλοιου Crown Iris και του τουρισμού των σιωνιστών έχουν ανοίξει ένα κρίσιμο διακύβευμα. Η μετατροπή του ελλαδικού χώρου ως «αφιλόξενου» για τους σιωνιστές είναι ένα πρώτο βήμα και η Σύρος δείχνει το δρόμο!
Ο ελλιμενισμός του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris που μεταφέρει στρατιώτες του ισραηλινού στρατού (IDF) σε ελληνικά λιμάνια αποτελεί πρόκληση για τις τοπικές κοινωνίες και το αντιπολεμικό κίνημα. Στο κρουαζιερόπλοιο δεν υπάρχουν «αθώοι τουρίστες» αφού στο Ισραήλ κάθε πολίτης αποτελεί ενεργό τμήμα του γενοκτονικού στρατού. Μέσα στον τελευταίο χρόνο κινητοποιήσεων δεν έχει εμφανιστεί ούτε ένας «τουρίστας» που να αντιδρά στα σιωνιστικά πογκρόμ που γίνονται σε Γάζα και Δυτική Όχθη, δεν έχει υψωθεί μία σημαία της Παλαιστίνης ούτε καν αυτή της ειρήνης, ώστε να προσπαθήσουν να διαφοροποιηθούν από την επίσημη κρατική πολιτική, αντίθετα έρχονται με ύφος κατακτητή και επιτίθενται φραστικά και με χειρονομίες σε όσους κατοίκους διαδηλώνουν κατά της γενοκτονίας.
Οι κάτοικοι της Σύρου στις Κυκλάδες, με κέντρο την Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σύρου, αποτελούν την πρωτοπορία του αντιπολεμικού κινήματος στην υπόθεση Crown Iris! Πέρυσι (22/7/2025) κατόρθωσαν να μπλοκάρουν στην πράξη τον ελλιμενισμό του, ορθώνοντας την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και δεν πάτησε σιωνιστής το πόδι του στο νησί. Φέτος, ο άμεσος και συγκροτημένος, μέσα από συνελεύσεις, προγραμματισμός κινητοποιήσεων οδήγησε για δύο φορές (21/7 & 16/8) την εταιρεία να αλλάξει εκτάκτως το δρομολόγιο ακυρώνοντας ως προορισμό το λιμάνι της Σύρου. Παρά το κλίμα καταστολής και τρομοκρατίας που επιχείρησαν κυβέρνηση – εισαγγελία – αστυνομία να στήσουν στην τοπική κοινωνία με ανακοινώσεις απαγόρευσης συναθροίσεων/κυκλοφορίας στο λιμάνι, με πρωτοφανή παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων, με αναιτιολόγητες προσαγωγές πολιτών και απειλές σε κατοίκους και με διώξεις σε 12 διαδηλωτές από την περσινή διαμαρτυρία, το φρόνημα δεν μπόρεσε να καμφθεί! Οι κινητοποιήσεις των Συριανών μετέτρεψαν το νησί σε αφιλόξενο τόπο για τους σιωνιστές. Οι σιωνιστές δεν αισθάνονται ευπρόσδεκτοι στη Σύρο, δεν μπορούν να χαλαρώσουν, και μάλιστα οι απανωτές ακυρώσεις προορισμών έχουν οδηγήσει σε επίσημες διαμαρτυρίες – μηνύσεις ισραηλινών-επιβατών στην εταιρεία του κρουαζιερόπλοιου.
Οι κάτοικοι της Σητείας στην Κρήτη, με κέντρο την Πρωτοβουλία για τη Γάζα, φέτος πήραν το παράδειγμα της Σύρου και σήκωσαν επίσης ψηλά τα σύμβολα της αλληλεγγύης καθώς πραγματοποίησαν με γρήγορα αντανακλαστικά δύο σημαντικές για την τοπική κοινωνία ειρηνικές αντιπολεμικές διαμαρτυρίες έξω από το λιμάνι τις ημέρες (21/7 & 16/8) που αναδρομολογήθηκε το κρουαζιερόπλοιο από τη Σύρο, κάνοντας ξεκάθαρο το μήνυμα ότι οι σιωνιστές είναι ανεπιθύμητοι, μάλιστα η εταιρεία έστειλε επίσημη επιστολή στις τοπικές αρχές ότι εκτάκτως λόγω των κινητοποιήσεων θα αναστείλει τον προγραμματισμό που έχει για το 2027.
Η Αντιπολεμική Επιτροπή «Διεθνιστικά Βαλκάνια – Μεσόγειος», που από την ίδρυση της τον Δεκέμβρη 2025 έβαλε ως ένα από τα σημεία στο σχέδιο δράσης της την παρεμπόδιση του σιωνιστικού κρουαζιερόπλοιου στον Πειραιά, παραδειγματίζεται από την περσινή επιτυχία του αντιπολεμικού κινήματος στη Σύρο που όντως απέτρεψε να δέσει το Crown Iris. Αυτό το καλοκαίρι πραγματοποίησε ανοιχτές συνελεύσεις και σχέδιο προπαγάνδισης για τη διοργάνωση κινητοποιήσεων για δύο προγραμματισμένα ταξίδια του στον Πειραιά τον Ιούνιο και τον Αύγουστο. Ειδικά για τον Αύγουστο και την αντιπολεμική συγκέντρωση διαμαρτυρίας 14/8 στο Λιμάνι του Πειραιά, η ΑΝΕΔΙΒΑΜ οργάνωσε δύο συσκέψεις στο Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου στις 17/7 και 7/8 όπου συμμετείχαν και εργατικά σωματεία, «Ένωση Μόνιμων & Δόκιμων Λιμενεργατών ΟΛΠ» και «Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων» με σκοπό την υλοποίηση ημέρας πολύμορφων δράσεων στις 14/8 με κέντρο τη διαμαρτυρία στην Ε12. Για την συγκέντρωση προκήρυξε κάλεσμα επίσης η Πανελλήνια Ένωση Ναυτικών Εμπορικού Ναυτικού, η Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων Ελλάδας και αντιπολεμικές κινήσεις, ενώ πλαισίωσαν πολιτικές οργανώσεις. Είναι σημαντικό ότι η πολιτική προετοιμασία από αντιπολεμικές κινήσεις έδωσε χώρο σε εργατικά σωματεία να εμπλουτίσουν την κινητοποίηση και παραμένει διακύβευμα η δυνατότητα απεργίας των λιμενεργατών σε ημέρες τέτοιων δράσεων.
Η ΑΝΕΔΙΒΑΜ προχώρησε σε εκτενή αφισοκόλληση και ενημερωτικές δράσεις σε δεκάδες γειτονιές σε Πειραιά – Αθήνα, ανάρτηση αεροπανό και συνθήματα με σπρέυ σε δρόμους γύρω από την πύλη Ε12 και τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Την ημέρα της άφιξης των σιωνιστών, η κεντρική συγκέντρωση στην πύλη Ε12 έκλεισε την βασική έξοδο για τα πούλμαν μεταφοράς των σιωνιστών στην πόλη. Παράλληλα, ολιγομελή συνεργεία αγωνιστών της ΑΝΕΔΙΒΑΜ στήθηκαν στις εξόδους του λιμανιού Ε11 και στο ύψος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων ώστε οποιαδήποτε διαδρομή κι αν ακολουθούσαν τα πούλμαν, οι σιωνιστές να έβλεπαν μπροστά τους σημαίες της Παλαιστίνης και συνθήματα «IDF UNWELCOME», «STOP GAZA GENOCIDE».
Η εμπειρία από τρεις πλέον κινητοποιήσεις στο λιμάνι του Πειραιά ενάντια στην άφιξη των σιωνιστών δείχνει το αδιέξοδο μια τυπικής παρουσίας στην πύλη Ε12 που δεν καταφέρνει να παρεμποδίσει την κίνηση του λιμανιού στους γύρω δρόμους, καθώς οι λιμενικές αρχές επανειλημμένα έδιναν διέξοδο από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και τα πούλμαν των σιωνιστών περνούσαν ανεμπόδιστα. Είναι ξεκάθαρο ότι η επόμενη αντιπολεμική συγκέντρωση πρέπει να αποκτήσει ευρύτητα σε σημεία που καλύπτουν περισσότερες εξόδους και δρόμους διέλευσης οχημάτων, ώστε να φέρει όντως πρόβλημα στις αρχές για την «ομαλή άφιξη/μετακίνηση» των γενοκτόνων.
Όμως, κι αυτό δεν είναι μόνο ένα οργανωτικό ζήτημα, χρειάζεται η συνειδητή παρουσία της Αριστεράς που θέλει να εργαστεί πάνω στο αντιπολεμικό κίνημα και το θέτει ως πρωτεύον ζήτημα στην εποχή μας. Δεν αρκούν οι ανακοινώσεις ενάντια στον τουρισμό των γενοκτόνων και δεν αρκούν οι καταγγελίες συνεργασίας ελληνικών-ισραηλινών φορέων αν δεν συνοδεύονται από μια ολομέτωπη αντιμετώπιση και δράση. Οι κινητοποιήσεις που έγιναν στη Σητεία και στον Πειραιά δεν έχουν φτάσει στα μαχητικά επίπεδα της Σύρου, αλλά είναι μια καλή βάση, ενώ σε άλλους προορισμούς των σιωνιστών όπως η Ρόδος, ο Άγιος Νικόλαος, ο Βόλος, το Ναύπλιο δεν διεκδικούνται αντίστοιχες κινητοποιήσεις. Κι όμως, το βάρος των κινητοποιήσεων το σήκωσαν οι τοπικές κοινωνίες και οι πολιτικές μειοψηφίες στον Πειραιά. Η πλειοψηφία της αντιπολεμικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς δεν πάλεψε με την ίδια προσήλωση όπως είχε κάνει για τις 9/8 ή για τη ΔΕΘ 5/9. Όπως προκρίνονται πανελλαδικά καλέσματα και μίσθωση λεωφορείων για τη μεταφορά αγωνιστών, έτσι ακριβώς θα μπορούσε να δοθεί η μάχη για την εκδίωξη του σιωνιστικού κρουαζιερόπλοιου οργανώνοντας και στέλνοντας, για παράδειγμα στη Σύρο από όλα τα γειτονικά νησιά, στη Σητεία από χωριά και πόλεις όλης της Κρήτης, στον Πειραιά μια ενεργοποίηση κεντρική από όλη την Αθήνα κι όχι αντιπροσωπείες ή ντόπιους μόνο. Και πιάνοντας το νήμα σε κάθε επόμενο προορισμό από Ρόδο – Ναύπλιο – Άγιο Νικόλαο. Η δυναμική τέτοιας «στράτευσης» και κινητοποίησης θα μπορούσε να λήξει την υπόθεση Crown Iris μέσα στο καλοκαίρι και να αναστείλει τις κρουαζιέρες των γενοκτόνων μια και καλή από τη χώρα μας.
Η ΑΝΕΔΙΒΑΜ θέλει να προχωρήσει σε νέα πολιτική εκδήλωση τον Οκτώβριο μαζί με τις αντιπολεμικές πρωτοβουλίες από τη Σύρο και τη Σητεία. Είναι αναγκαία η ανταλλαγή των επιμέρους εμπειριών και του συντονισμού σε μια δημόσια συζήτηση που θα επιτρέψει στους αγωνιστές/ριες να κουβεντιάσουν για αντισιωνισμό και όχι αντισημιτισμό, για πιο αποτελεσματικά σχέδια δράσης που θα ξεπεράσουν και τα πιθανά εμπόδια της κρατικής καταστολής, για να καταπέσουν οι διώξεις και να οργανωθούν από κοινού τα επόμενα βήματα της δράσης του κινήματος.
Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί μαζικές διαδηλώσεις για την Παλαιστίνη σε αμερικάνικα πανεπιστήμια και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ευρωπαϊκές αποστολές στολίσκων αλληλεγγύης, το καραβάνι Sumud από Τυνησία – Αλγερία, το Palestine Convoy από Βοσνία – Τουρκία, απεργίες ναυτεργατών – λιμενεργατών σε μεσογειακά λιμάνια. Τη στιγμή που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται και οι ανταγωνισμοί μεγαλώνουν χρειαζόμαστε ακόμα πιο δυναμικό και αποτελεσματικό κίνημα που να φέρει προβλήματα στην ελληνική κυβερνητική πολιτική και στη συνεργασία με ΗΠΑ -Ισραήλ.
Μπορούμε να ανασυγκροτήσουμε ένα ταξικό αντιπολεμικό κίνημα που να διώχνει τους σιωνιστές από τα κρουαζιερόπλοια, να διώχνει εμπορικά πλοία που μεταφέρουν πολεμικό υλικό προς το Ισραήλ, να ακυρώνει – όπως οι διαδηλώσεις «φλαμίνγκο» της Αλβανίας – τα σιωνιστικά οικιστικά – εποικιστικά σχέδια που προωθούν και στην Ελλάδα, να δοκιμάσει αντισιωνιστικές δράσεις σε στρατόπεδα όπως της Καλαμάτας. Να ξεκινήσουμε από τα μικρά για να φτάσουμε να μπλοκάρουμε τον ελληνικό μιλιταρισμό και την ελληνική επιθετικότητα σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο.
του Νίκου Κουρουπά