- Editorial | Τραμπ και Μητσοτάκης δεν είναι βλάκες! Είναι συνειδητοί δολοφόνοι!
- Τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών: η Καρυστιανού και η αριστερή πρόταση που αναζητείται
- 77 Χρόνια ΝΑΤΟ: ο πόλεμος ως κανονικότητα του ιμπεριαλισμού
- ΑΝΕΔΙΒΑΜ: συνεχίζοντας στο δρόμο του αγώνα απέναντι στις πολεμικές προετοιμασίες
- Προσωρινή κυβέρνηση και αμερικανική επέμβαση: Η νέα κανονικότητα στη Βενεζουέλα
- Η Μέση Ανατολή στη σκιά του Ιμπεριαλισμού
- Από τη Μινεάπολη έως τη Χίο, να χτίσουμε ένα κόσμο αντίστασης και αλληλεγγύης
- Το δικαίωμα του λαού στην οπλοφορία: ακροδεξιό ή δημοκρατικό δικαίωμα;
- Εργοστάσιο Βιολάντα: Άλλο ένα έγκλημα εκ προμελέτης
- Για την 11η Οργανωτική Ολομέλεια: Ο Σοσιαλισμός απέναντι στον Πόλεμο
- Κάτω οι παρελάσεις κάτω και ο αστικός στρατός
Editorial
Τραμπ και Μητσοτάκης δεν είναι βλάκες! Είναι συνειδητοί δολοφόνοι!
Διάφορες συνεντεύξεις του Τραμπ δημιουργούν σχόλια περί ενός παραληρηματικού γέροντα, ενός ανθρώπου που «τα έχει χάσει». Στην πρόσφατη ομιλία του πριν το Νταβός ο Τραμπ συνεχώς διέκοπτε το λόγο του δείχνοντας φωτογραφίες δήθεν εγκληματιών μεταναστών που συλλαμβάνει η ICE. Πολλές αναλύσεις περισπούδαστων πολιτικών χώρων περιγράφουν έναν πολιτικό που άγεται και φέρεται χωρίς ειρμό! Εξαγγέλλει δασμούς και μετά τους αποσύρει. Καθυβρίζει πολιτικούς αντιπάλους και φίλους και την επομένη πλέκει το εγκώμιό τους. Στις ΗΠΑ απέναντι στο MAGA αντιπαρατίθεται το TACO (Trump Always Chickens Out — Ο Τραμπ πάντα δειλιάζει).
Στην Ελλάδα, ο Μητσοτάκης θεωρείται κάτι σαν την κωμική περσόνα του Mr Bean. Τα γελάκια του στις συναντήσεις και το τελευταίο μυξομάντηλο που κρύβει επιμελώς(;) στα επίσημα έγγραφα γίνονται αντικείμενα κοροϊδίας. Αλλά και διάφορα κυβερνητικά στελέχη σαν τον Γεωργιάδη ή τον Κικίλια γίνονται θέμα πλάκας και καζούρας στον ευρύτερο δημοκρατικό χώρο.
«Είναι δυνατόν να μας κυβερνάνε τόσο άχρηστοι και ανίκανοι πολιτικοί;» είναι η μόνιμη επωδός όλων των αντίστοιχων σχολίων. Όμως η δημόσια εμφάνιση αυτών των πολιτικών δεν είναι ατύχημα ή σφάλμα. Δεν πρόκειται για στελέχη που βρέθηκαν κατά λάθος σε ηγετική θέση και αυτό θα διορθωθεί στο μέλλον. Και ο Τραμπ και ο Μητσοτάκης βρίσκονται για δεύτερη τετραετία και με δεκάδες σκάνδαλα στην καμπούρα τους, από την πρώτη κιόλας θητεία τους. Ο Τραμπ γλίτωσε προσωρινά τις διώξεις για την εισβολή στο Καπιτώλιο, αλλά και για τον εκβιασμό της σεξεργάτριας Στόρμι Ντάνιελς. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται υπό διερεύνηση ακόμα και από την εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για διασπάθιση ευρωπαϊκών κονδυλίων (ΟΠΕΚΕΠΕ, ενεργειακή ένωση με Νότια Κύπρο κλπ).
Η αστική ηγεσία που διαμορφώνεται για να διαχειριστεί τη νέα εποχή δεν καταλαβαίνει από καθωσπρεπισμούς. Λειτουργεί σε ένα προστατευόμενο περιβάλλον που αντιμετωπίζει τις πληβείες τάξεις ως ενοχλητικά τσιμπούρια. Δεν έχουν σκοπό να δικαιολογήσουν καμία πράξη τους γιατί αντιλαμβάνονται μόνο τον νόμο της ισχύος. Θα «γλύψουν» όταν έχουν ανάγκη και θα «φτύσουν» ό,τι δεν χρειάζονται, ακόμα και στον ίδιο συνομιλητή. Θεωρούν σπατάλη χρόνου και ενέργειας τον δημοκρατικό διάλογο.
Αυτός ο νέου τύπου πολιτικός έχει κατασκευαστεί να λειτουργήσει ως πολιορκητικός κριός. Η χρησιμότητα τους είναι να συνθλίψουν χωρίς δισταγμό κάθε ίχνος κοινωνικού συμβολαίου, να μην κοντοσταθούν σε καμία φτώχεια, καμία ανέχεια, καμιά επίκληση. Το «τσάμπα πέθανε», το «δεν μπορούσαμε να πούμε πως τα τρένα δεν είναι ασφαλή» δεν είναι λόγια που ξέφυγαν. Δεν είναι λόγια γραφικών γελοίων ατόμων, ανεπάγγελτων λαμογιών που ζούνε με μπότοξ και εμφυτεύσεις μαλλιών. Είναι ο νέος κόσμος που χτίζεται! Είναι οι νέοι αρχιτέκτονες και πελάτες της «Γάζα – Ριβιέρα». Είναι αυτοί που χωρίς αιδώ θα χτίζουν πάρτυ και Airbnb πάνω στα νεκρά παιδιά στην Παλαιστίνη, στη Βενεζουέλα, στη Νιγηρία και σε κάθε μεριά του πλανήτη.
Ακόμα και η γελοιοποίηση αυτών των καθαρμάτων, τους «κανονικοποιεί». Τα κοροϊδευτικά γελάκια των social media μας κάνουν και ξεχνούμε πως αυτοί οι πολιτικοί διαχειρίζονται ανθρώπινες ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Στο Μεσοπόλεμο, στις αρχές της δεκαετίας του ΄20 ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ είχαν αξιολογηθεί ως γραφικοί, περιθωριακοί πολιτικοί. Η ανθρωπότητα πλήρωσε πολύ βαρύ τίμημα αίματος με την υποτίμηση αυτών των εγκληματιών.
Ο Γεωργιάδης δηλώνει πως η συμμαχία της Ελλάδας με το Ισραήλ δεν μπορεί να σπάσει, ούτε να ενεργοποιηθεί το ένταλμα σύλληψης του Νετανιάχου παρ’ όλα τα εγκλήματα του Ισραήλ γιατί υπάρχει ύψιστο οικονομικό συμφέρον. Ο Δένδιας μας ζητά να συνηθίσουμε φέρετρα νέων ανθρώπων γιατί έτσι απαιτούν οι σύγχρονοι ανταγωνισμοί. Γι’ αυτούς τους πολιτικούς δεν είναι η στιγμή να εξετάσουμε τη νομιμότητα των ενεργειών του Τραμπ. Το ίδιο ζητάνε για τον ιδιοκτήτη της Βιολάντα και για το Λιμενικό Σώμα. Οι νεκρές εργάτριες και οι πνιγμένοι μετανάστες στη Χίο είναι λεπτομέρειες. Ίσως και κάποιος συνδικαλιστής ή «διακινητής» θα διωχθεί αν διασπείρει ψευδείς ειδήσεις. Ίσως και κάποιος δημοσιογράφος να πρέπει να κυνηγηθεί που αμφισβητεί τη δαπίτικη προπαγάνδα του Μαρινάκη.
Ο Τραμπ περικυκλώνει το Ιράν και την Κούβα. Αυτοανακηρύσσεται κυβερνήτης στη Γάζα και στη Βενεζουελα. Αύριο θα ανακοινώσει πως είναι πρωθυπουργός της Ουκρανίας, της Γροιλανδίας, του Καναδά και του Μεξικού. Ο Μητσοτάκης έχει στείλει πολεμικό ναυτικό στη Λιβύη να ελέγχει τα χωρικά της ύδατα για «λαθρομετανάστες» και στην Ερυθρά Θάλασσα ενάντια σε «πειρατές». Ελληνικό εκστρατευτικό σώμα ετοιμάζεται να πάει στη Γάζα να βοηθά τους σιωνιστές στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων.
Η ελληνική κοινωνία είναι πιο ανεκτική όταν σκοτώνονται μετανάστες. Για τους πνιγμένους της Πύλου και της Χίου κάποιοι γονείς κλαίνε στη Μέση Ανατολή και Αφρική και δεν προκηρύχτηκε καμία απεργία. Αντίστοιχα, για τον Παύλο Φύσσα έγιναν οι μεγαλύτερες αντιφασιστικές συγκεντρώσεις, ενώ για τον Σαχζάτ Λουκμάν μια τοπική συγκέντρωση στα Πετράλωνα. Όταν θα έρθουν οι πρώτοι νεκροί λιμενικοί ή στρατιωτικοί θα μετρηθούν οι νέες αντιστάσεις του ταξικού κινήματος.
Τα νέα αστικά επιτελεία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ και της «Ομάδας Αλήθειας» θέλουν να συνηθίσουμε τη θανατοπολιτική. Θέλουν να μετατρέψουν την πολιτική σε μέτρημα των like στα social media και να περιοριστεί το εργατικό κίνημα σε κλειστές, αυτοαναφορικές συγκεντρώσεις. Θέλουν να καταστήσουν μάταιη την αντίσταση στην χυδαιότητα, να συνηθίσουμε την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Όμως το ταξικό κίνημα δεν θα φωνάξει «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Δεν θα συνθηκολογήσουμε με την ειρήνη των σκλάβων! Να βασιστούμε στις υπαρκτές μαζικές αντιστάσεις, να ενισχύσουμε το φρόνημα της αντίστασης και να προβάλλουμε τη ρεαλιστική δυνατότητα να ανατραπεί αυτό το άθλιο και παρηκμασμένο καπιταλιστικό σύστημα.