Περιεχόμενα Τεύχους

  • Editorial | Η κυβέρνηση καταρρέει! Θα πέσει από δεξιά ή από αριστερά;
  • Τραμπ – ΗΠΑ: Παγκόσμιοι ηγεμόνες ή χάρτινη τίγρης;
  • Μαζικό αντιπολεμικό κίνημα και κομμουνιστική στρατηγική
  • Παλαιστίνη: θεσμική αναγνώριση ή αντιπολεμική πάλη;
  • Ανεπιθύμητοι σε ένα κόσμο μετανάστευσης και προσφυγιάς
  • Η Ελλάδα στην Λιβύη: από τον «αντιμεταναστευτικό
    έλεγχο» στην ιμπεριαλιστική εμπλοκή
  • Η “Μαύρη Ήπειρος” ως σημείο καμπής στις διεθνείς εξελίξεις
  • Τσακίζουμε τα τελευταία απομεινάρια της Χ.Α.
  • Ο Αντώνης ζει μέσα στον αγώνα για Επανάσταση και Σοσιαλισμό
  • Μετά τις ποινές σε όποιον αντιστέκεται, 13ωρα για τους εργαζομένους
Αντιφασιστική Φρουρά 68

Editorial

­Η κυβέρνηση καταρρέει! Θα πέσει από δεξιά ή από αριστερά;

Καθημερινά η κυβέρνηση Μητσοτάκη βυθίζεται όλο και περισσότερο στη σήψη και στη διαφθορά. Μέσα από την πριμοδότηση και εξαγορά του κρατικού πυρήνα επιδιώκει να κρατηθεί στην εξουσία.

Μέσα από την πριμοδότηση Βορίδη – Πλέυρη – Γεωργιάδη η ΝΔ προχωρά στην ταχύρρυθμη μετεξέλιξή της σε παράρτημα Τραμπ στην Ελλάδα. Ο Άδωνις χαριεντίζεται σε κάθε δημόσια εμφάνιση του με τα ΜΑΤ και διεφθαρμένα καθάρματα γύρω από τα κέντρα εξουσίας. Ο Πλεύρης ανακοινώνει χωρίς αιδώ πως δεν υπάρχουν «παράτυποι» αλλά «παράνομοι» μετανάστες που έχουν να επιλέξουν μεταξύ απέλασης ή φυλάκισης. Προφανώς ζηλεύουν τα βίντεο Τραμπ που δείχνει το αμερικάνικό πολεμικό ναυτικό να βυθίζει μετανάστες από Βενεζουέλα βαφτίζοντάς τους ως «εμπόρους ναρκωτικών».

Η κυβέρνηση της ΝΔ ξεδιάντροπα ταυτίζεται με ότι πιο χυδαίο στη διεθνή σκηνή: τη σιωνιστική γενοκτονία των Παλαιστινίων! Με τα ισραηλινά χρήματα βουτηγμένα στο αίμα παιδιών στήνονται πάρτυ διαφθοράς! Η Ελλάδα 2.0 του Μητσοτάκη στήνεται στο «Σιδερένιο Θόλο» (Iron Dome) της συνεργασίας των πιο πολεμοκάπηλων κρατών της Ευρώπης. Ελλάδα – Νότια Κύπρος και Ισραήλ επιδιώκουν να γίνουν οι μπάτσοι της Μεσογείου και της Ερυθράς Θάλασσας!

Όμως η προσπάθεια να χτίσεις ένα σκληρό αστικό μπλοκ γύρω από το κράτος έχει κόστος. Ο Τραμπ δεν τα βάζει μόνο με το λαϊκό κίνημα, αλλά και με κομμάτια της κρατικής μηχανής (πχ Δικαστήρια, Κυβερνήτες, τοπική αστυνομία, Τραπεζικούς Οίκους κλπ). Η ΝΔ βρίσκεται σε αυτό το μεταίχμιο. Για κάθε εκατομμύριο που σπρώχνει σε κάποιο στέλεχος, κάποιο άλλο τα χάνει. Για κάθε Βορίδη που στηρίζει, υπάρχει ένας Σαμαράς που αισθάνεται ριγμένος. Για κάθε Βαρδινογιάννη υπάρχει ένας Μαρινάκης που μένει έξω από το φαγοπότι. Έτσι προκύπτουν μια σειρά αποκαλύψεων. Έτσι τα σκάνδαλα και η διαφθορά ξεχειλίζει από το Προεδρικό Μέγαρο και η δυσωδία σπάει τις μύτες σε όλη την επικράτεια.

Αν κάποιος δοκίμαζε να καταγράψει τα σκάνδαλα της περασμένης εξαετίας θα διαπίστωνε πως πάνω από τη μισή κοινοβουλευτική ομάδα – υπουργικό συμβούλιο και τοπικά στελέχη της ΝΔ θα έπρεπε να ήταν φυλακή. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν το καζάνι που έσκασε και αποκάλυψε πώς χτίζεται το «πιστό πολιτικό δυναμικό» που δεν αφήνει το κρατικό κόμμα της ΝΔ να πέσει κάτω από το 20% και πώς χτίζεται η «επιχειρηματικότητα» του ιδιωτικού τομέα. Δεκάδες στελέχη έσπρωχναν χιλιάδες ευρώ αυλοκολάκων.

Όμως αυτό είναι το τελευταίο από τα εκατοντάδες σκάνδαλα διαφθοράς της ΝΔ. Είχαμε τα Τέμπη και τη συγκάλυψη της δολοφονίας. Είχαμε τη δολοφονία της Πύλου και τη συγκάλυψη των λιμενικών. Ποιός ξεχνάει τα τριγωνικά συμβόλαια ΝΔ – τραπεζών – καναλαρχών και το μισό δισεκατομμύριο που χρωστά η ΝΔ; Ποιός ξεχνά τις λίστες Πέτσα στα κανάλια; Ποιος ξεχνά τα άλλα τριγωνικά συμβόλαια που πριμοδοτούσαν την «Ομάδα Αλήθειας» για να κάνει κυβερνητική προπαγάνδα; Ποιος ξεχνά την αποπομπή της Ασημακοπούλου για διαρροή των στοιχείων αποδήμων παραμονές εκλογών; Ποιος ξεχνά τις παρακολουθήσεις μέσω predator; Ποιος ξεχνά το σμπαράλιασμα της κρατικής μηχανής με τα λεφτά που σπαταλιούνται σε «σκοιλ ελικικου» και «112» αλλά τα δάση καίγονται το ένα πίσω από το άλλο; Ποιος δεν βλέπει το βάπτισμα άθλιων φροντιστηρίων σε δήθεν «ιδιωτικά πανεπιστήμια»; Ποιος ξεχνά τις απευθείας αναθέσεις τύπου Πάτση όπου βουλευτές της ΝΔ κερδοσκοπούν σε κόκκινα δάνεια φτωχών εργαζομένων; Δεν υπάρχει μικρό ή μεγάλο σκάνδαλο που να μην εμπλέκεται κάποιο στέλεχος της ΝΔ.: πρώην πρόεδρος ΟΝΝΕΔ σκορπούσε λεφτά για δήθεν φύλαξη φοιτητικής εστίας, στις πολεοδομίες της Χαλκιδικής συλλαμβάνονται τοπικά στελέχη. Αλλά και στην Κρήτη του ΟΠΕΚΕΠΕ, αστυνομικός – στέλεχος της ΝΔ συνελήφθηκε το 2023 για εκβιασμό.

Φυσικά η ΝΔ έχει και πιο βαθιές προσβάσεις στο έγκλημα. Βιαστές, παιδεραστές και σωματέμποροι προέρχονται από το κυβερνητικό στρατόπεδο. Ο Νίκος Γεωργιάδης καταδικάστηκε για παιδεραστία. Το ίδιο και ο Μίχος στα Σεπόλια ήταν τοπικό στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος. Ο Λιγνάδης ήταν προσωπική επιλογή της Μενδώνη. Πιο βρωμερός φορέας διαφθοράς έξω από τη ΝΔ είναι ο χώρος της αστυνομίας. Η συγκρότηση της Greek Mafia αλλά και της «τοπικής» της Κρήτης που αποκαλύφθηκε πρόσφατα είχαν βασικά στελέχη αστυνομικούς. Δεν υπάρχει κανένας επαγγελματικός (;) κλάδος όπως αυτός της αστυνομίας με τόσο μεγάλο ποσοστό υπόδικων και καταδικασμένων. Αν δεν είχαν και την κάλυψη της κυβέρνησης για κακοποιήσεις διαδηλωτών και μεταναστών δεν θα υπήρχε μπάτσος που να μην είχε περάσει από τη στενή.

Η ΝΔ, λοιπόν, θα πέσει! Αργά ή γρήγορα είτε με κανονικές είτε με πρόωρες εκλογές η ΝΔ θα βρεθεί συρρικνωμένη. Ήδη ετοιμάζει νέα αλλαγή εκλογικού νόμου που να μπορεί να κυβερνήσει κόμμα με αυτοδυναμία ακόμα και αν δεν πιάσει ούτε 20% μέσω από ισχυρή πριμοδότηση του πρώτου κόμματος. Οι προεργασίες γίνονται για ένα μεγάλο φορέα ακροδεξιάς που να λειτουργήσει ως σωσίβιο αλλά και εργαλείο επιτάχυνσης της τραμποποίησης της κυβέρνησης.

Γίνονται και διεργασίες στο δημοκρατικό τόξο. Ο Τσίπρας, η Κωνσταντοπούλου και η Καρυστιάνου αναζητούν ένα φορέα που να διεκδικήσει με πλειοψηφικούς όρους την εξουσία και να διαμεσολαβήσει με κάποιο τρόπο την κοινωνική αγανάκτηση.

Το εργατικό κίνημα προσπαθεί να βρει βηματισμό αλλά η αναπαραγωγή μικροκομματικών ανταγωνισμών δεν δίνει ελπίδες σε ένα πρωτοπόρο κομμάτι που αναζητεί μια ανατροπή καθεστώτος και όχι ένα ξέπλυμα του παλιού. Η αναπαραγωγή στρατηγικών που δοκιμάστηκαν το 2010 – 2015 και οδήγησαν είτε σε ένα αυτοαναφορικό μικροσχηματισμό είτε στην πρόσδεση στο δημοκρατικό κράτος δεν μπορεί να αποτελέσει ελπίδα ανασύνταξης.

Αν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάποια ιστορικά προηγούμενα αυτά πρέπει να περιέχουν μια αριστερά που δοκίμασε να καταλάβει την πολιτική εξουσία με κομμουνιστική εξέγερση και ανέτρεψε το σάπιο αστικό κρατικό σύστημα διακυβέρνησης και όχι μια αριστερά που επί εβδομήντα χρόνια περιορίζεται ως δύναμη κοινωνικής «πίεσης» και αντιπολίτευσης.