Αντιφασιστική Φρουρά | Τεύχος 76 | ΣΕΠ 2026
Ζούμε σε μια από τις πιο μαύρες περιόδους στη χώρα, με την ελληνική κυβέρνηση να σπέρνει τον πόλεμο από την Κρήτη ως την Αλεξανδρούπολη διογκώνοντας τις εθνικές αντιπαραθέσεις μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας, με τις δολοφονίες μεταναστών στο Αιγαίο από το λιμενικό να αντιμετωπίζονται σαν ζήτημα δημόσιας τάξης και φύλαξης συνόρων, ενώ η καταστολή της αστυνομίας στους δρόμους και τις γειτονιές καταλήγει με πυροβολισμούς εναντίον Ρομά. Από την άλλη, ταβάνια στάζουν και σοβάδες πέφτουν στα δημόσια νοσοκομεία και σχολεία και οι ελλείψεις υγειονομικού προσωπικού και καθηγητών είναι ένα αναπόφευκτο πρόβλημα. Με βάση αυτή την πολιτική η Νέα Δημοκρατία κλείνει το μάτι στην πολιτική του Τραμπ και βαδίζει στο ίδιο ακροδεξιό μονοπάτι καθώς οι σχέσεις της με ΗΠΑ και Ισραήλ δένονται ακόμα περισσότερο. Οι σιωνιστές δολοφόνοι του IDF κάνουν διακοπές στην Ελλάδα με το γνωστό κρουαζιερόπλοιο Crown Iris, την ώρα που πέφτουν βόμβες στα κεφάλια Παλαιστινίων και προσπαθούν να μας πείσουν πως αυτή είναι και θα συνεχίσει να είναι η νέα κανονικότητα.
Όλα τα παραπάνω δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου ναζιστικού κόμματος που τρομοκρατεί γειτονιές και οργανώσεις της αριστεράς με τα τάγματα εφόδου, αλλά είναι το αποτέλεσμα της ίδιας της κυβέρνησης που παρουσιάζεται σαν δημοκρατικό κόμμα, αλλά στην πραγματικότητα κυβερνά με ξεκάθαρο ακροδεξιό χαρακτήρα.
Η χρυσή αυγή έχει τσακιστεί εδώ και χρόνια από το αντιφασιστικό και εργατικό κίνημα, δεν μπορεί πλέον να δρα ανενόχλητη σε δρόμους και γειτονιές μαχαιρώνοντας μετανάστες και αριστερούς ή να επιτίθεται σε στέκια συλλογικοτήτων, παρόλα αυτά το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε πως σε διάφορες πόλεις και συγκεκριμένα σε σχολεία, κάποιοι περιθωριοποιημένοι μαθητές σηκώνουν φασιστικά πανό, σχεδιάζουν στους σχολικούς τοίχους στοχάδια και ναζιστικά συνθήματα και προσπαθούν να πείσουν συμμαθητές τους καταθέτοντας φασιστικές απόψεις στο 15μελες όπως για παράδειγμα να κατέβουν ως σχολείο σε διαδήλωση της 1ης Νοέμβρη μαζί με την δολοφονική συμμορία της χρυσής αυγής. Αυτές οι ενέργειες δικαιολογημένα προκαλούν ένα κλίμα τρομοκρατίας και φόβου σε μαθητές, καθηγητές, γονείς και έναν κόσμο που βρίσκεται γύρω από ένα σχολικό περιβάλλον και έχει αριστερές/αντιφασιστίκες απόψεις, όμως όσο πανικό και φασαρία κι αν προκαλούν αυτοί οι περιθωριακοί μαθητές το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι να παραμείνουν στο περιθώριο. Γιατί, όμως, η ακροδεξιά προπαγάνδα κάνει περισσότερη “φασαρία” στα σχολεία;
Μιλάμε για μεμονωμένους «κάγκουρες» που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να επιβάλουν τις φασιστικές τους απόψεις. Πλέον, το οργανωμένο φασιστικό κίνημα έχει πεθάνει και τα περιθωριοποιημένα «ορφανά της χρυσής αυγής» και οι θλιβερές ολιγομελής ναζιστικές γκρούπες δεν είναι ικανές να οργανώσουν αυτούς του μαθητές και να τους καθοδηγήσουν για το πώς θα δρουν και πώς θα τραμπουκίζουν στο σχολικό τους περιβάλλον παρ΄όλο που το προσπαθούν. Τέτοιες ενέργειες ευνοούνται ξεκάθαρα από την κυβέρνηση της ΝΔ, όταν νομιμοποιεί δολοφονίες μεταναστών, ξυλοδαρμούς από την αστυνομία σε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες και πόσο μάλλον όταν ο πόλεμος δεν είναι καθόλου μακριά μας· αμέσως επόμενο είναι ότι θα ξεπεταχτούν τέτοιου είδους προβληματικές συμπεριφορές στα σχολεία και γενικότερα στη νεολαία. Γιατί, όμως, η αριστερά δεν δίνει μια απάντηση και κλείνεται στο καβούκι της;
Όταν υπάρχουν τέτοιες μεμονωμένες και τελείως αυτόνομες περιπτώσεις από μαθητές που αποφάσισαν να το παίξουν ορφανά της χρυσής αυγής, θα έπρεπε να υπάρχει μια αριστερά που να αντιμετωπίζει επιτόπου τέτοια προβλήματα, με μαθητές και εκπαιδευτικούς μέσα στα σχολεία που να έχουν αντιφασιστικό και κομμουνιστικό λόγο στο 15μελες, αλλά και δράσεις εντός του σχολικού χώρου, κάνοντας παρεμβάσεις, κρεμώντας πανό και γράφοντας συνθήματα σε τοίχους, έτσι ώστε να μην μπορέσει κανένας αυτόνομος κάγκουρας να δημιουργεί πανικό. Τα σχολεία πρέπει να γίνουν πυλώνες αντίστασης και αγώνα που οργανώνεται από τα κάτω, χτίζοντας ένα περιβάλλον αλληλεγγύης και ειρήνης για όλους τους μαθητές χωρίς διακρίσεις και ρατσισμό. Με την πάροδο του χρόνου η αριστερά χάνει μέσα από τα χέρια της την ευκαιρία να συμμετέχει και να παρεμβαίνει στις εξελίξεις, καθώς η θεωρία, οι αναλύσεις και το μοίρασμα μιας προκήρυξης δεν αρκούν ως απάντηση στη νοοτροπία της «καγκουριάς» και ακριβώς εκεί βρίσκουν πάτημα οι εθνικιστικές απόψεις περιθωριακών μαθητών.
Στόχος μας είναι η πολιτική σύγκρουση με τις απόψεις που παράγουν τον εθνικισμό. Είναι απαραίτητο να χτίσουμε μια κοινωνία ισότιμης μεταχείρισης των μεταναστών, των Ρομά και οποιασδήποτε μειονότητας, να καταργήσουμε τις μαθητικές παρελάσεις οι οποίες είναι κατάλοιπο της χούντας και η κυβέρνηση δίνει μεγάλη βαρύτητα έτσι ώστε να καταφέρει να στρατιωτικοποιήσει τη χώρα και τη νεολαία, καθώς πολλές φορές η προπαγάνδα από μόνη της δεν αρκεί, γι’ αυτό από μικρή ηλικία ποτιζόμαστε με εθνικιστικές αντιλήψεις και συνήθειες. Παράλληλα, η πολεμική βιομηχανία για να αναπτυχθεί χρειάζεται μαζικές στρατιωτικές σχολές και έτσι οι νέοι μόλις τελειώσουν το σχολείο πρέπει να υπάγονται υποχρεωτικά στον στρατό για να εκτελέσουν τα στρατιωτικά τους καθήκοντα.
Αντί να περιμένουμε πώς να αντιδράσουμε στις περιθωριακές προκλήσεις, ας γεμίσουμε αεροπανό, σπρέυ και παρεμβάσεις για τον Παύλο Φύσσα, για το Πολυτεχνείο και την Πρωτομαγιά, για τα αδέρφια μας τους μετανάστες, ενάντια στον πόλεμο, τον στρατό, τον ιμπεριαλισμό και τους σιωνιστές και υπέρ των Παλαιστινίων, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, του κομμουνισμού!
Κανένας μαθητής και καμία μαθήτρια δεν θα γίνει κρέας στα κανονιά της αστικής τάξης και τα λαϊκά στρώματα δεν θα πολεμήσουν για τα συμφέροντα του καπιταλιστικού συστήματος. Οραματιζόμαστε μια σοσιαλιστική κοινωνία χωρίς πολέμους και γενοκτονίες.
της Δήμητρας Παπαγεωργίου