- Editorial | Η ελληνική οικονομία μπροστά σε νέο αδιέξοδο! Η απάντηση δεν βρίσκεται στη λιτότητα, τον εθνικισμό και τον πόλεμο!
- Ελληνοτουρκικοί ανταγωνισμοί και διεθνιστική στρατηγική
- Απειλούμε κατ΄αρχήν τον τουρισμό των γενοκτόνων – Κλιμακώνουμε την αντιπολεμική δράση
- Από συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε εργατική αριστοκρατία: ο μηχανισμός ενάντια στους εργατικούς συσχετισμούς
- Βενεζουέλα: η υποταγή στον ιμπεριαλισμό και η εργατική τάξη μπροστά στη νέα πραγματικότητα
- Ο φασιστικός κίνδυνος και τα αντιφασιστικά καθήκοντα
- Η νεολαία στο βούρκο του ακροδεξιού λόγου και της καγκουριάς
- Η Μέση Ανατολή μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ: Πόλεμος – αστάθεια και κλιμάκωση των ανταγωνισμών
- Απέναντι στον μιλιταρισμό και την καταστολή: Η ανάγκη ενός ταξικού κινήματος εντός των στρατοπέδων
Editorial
Η ελληνική οικονομία μπροστά σε νέο αδιέξοδο! Η απάντηση δεν βρίσκεται στη λιτότητα, τον εθνικισμό και τον πόλεμο!
Τέλη Αυγούστου κλείνει το Ταμείο Ανάκαμψης της Ευρωπαίκής Ένωσης και μέχρι το τέλος του χρόνου πρέπει να έχουν εκταμιευτεί τα τελευταία χρήματα. Η κυβέρνηση της ΝΔ τρέχει την τελευταία στιγμή να καλύψει τρύπες μπας και προλάβει κάποια ευρώ και, παράλληλα, έχει ξεκινήσει έναν τεράστιο αγώνα συγκάλυψης της διαφθοράς, μιας και η πλειοψηφία αυτού του πακέτου κατέληξε με απευθείας αναθέσεις στα «δικά της παιδιά» ενώ και ένα κομμάτι σε «δωράκια» και μίζες.
Το Ταμείο Ανάκαμψης ήταν κομμάτι του σχεδίου της Καραντίνας, καθώς μετά το ελεγχόμενο «κλείσιμο» της οικονομίας θα εκταμιευόταν ένα τεράστιο κεφάλαιο που θα τροφοδοτούσε την οικονομική ανάκαμψη της ΕΕ, με σκοπό να φτάσει ξανά στα επίπεδα ανάπτυξης του τέλους του 20ου αιώνα. Ο όγκος του «βοηθήματος» μόνο στην ελληνική οικονομία την τελευταία πενταετία έφτασε τα 36 δισεκατομμύρια, ένα ποσό πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο ΕΣΠΑ. Ο συνδυασμός Ταμείου Ανάκαμψης και ΕΣΠΑ για την πενταετία ξεπερνά τα 60 δισεκατομμύρια! Αυτή η βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε τη δυνατότητα στον Μητσοτάκη να πουλάει το παραμύθι της επιτυχημένης «Ελλάδας 2.0».
Ήδη τα πρώτα μηνύματα φτάνουν! Η ΝΔ προσπαθεί να παρακάμψει τον αυστηρό δημοσιονομικό έλεγχο της ΕΕ ενεργοποιώντας τη ρήτρα διαφυγής μετά τις πολεμικές δαπάνες και για τον τομέα ενέργειας. Το πρωτογενές πλεόνασμα που συνεχώς ανεβαίνει και αποτελεί το βασικό οικονομικό επιχείρημα της ΝΔ βασίστηκε στην αθρόα χρηματοδότηση της ΕΕ που πλέον κόβεται.
Ο Μητσοτάκης έχτισε μια στρατηγική, κατά την οποία η συνεχόμενη λιτότητα και η διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών τροφοδοτεί τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού και αυτά επιστρέφουν στους καπιταλιστές, στα πετσωμένα κανάλια και στα λαμόγια του κρατικού μηχανισμού ως «επιδοτήσεις». Η πριμοδότηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου από το κράτος είναι στις βασικές αρχές της σύγχρονης δεξιάς. Για τις πληβείες τάξεις υπάρχει μόνο το χαρτζιλίκι των διαφόρων pass, το κυνηγητό του οικονομικότερου προγράμματος ρεύματος και οι πλατφόρμες σύγκρισης τιμών. Όμως το πανηγύρι τελειώνει!
Το κλείσιμο της στρόφιγγας των ευρώ από την ΕΕ θα δημιουργήσει οικονομική ασφυξία στην αγορά. Ήδη οι στόχοι της επόμενης χρονιάς είναι σφικτοί! Ο ρυθμός ανάπτυξης πέφτει, ο πληθωρισμός ανεβαίνει και το πρωτογενές κρατικό πλεόνασμα μειώνεται. Πρέπει να αναζητηθούν νέες πηγές συντήρησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου και αυτές δεν είναι πολλές. Οι δύο αιώνες κυριαρχίας του καπιταλιστικού συστήματος μας έχουν κάνει σοφούς για τους τρόπους που οι αστοί αναζητούν διεξόδους σε αυτές τις περιπτώσεις. Όταν ο καπιταλισμός δεν βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης αλλά συρρίκνωσης, τα κέρδη τροφοδοτούνται με την ακόμα μεγαλύτερη αναδιανομή του εισοδήματος από τις κατώτερες τάξεις προς τις προνομιούχες. Όμως η υπερεκμετάλλευση της εργατικής τάξης έχει και κάποια όρια. Όσα νοσοκομεία κι αν κλείσει ο Γεωργιάδης, όσο κι αν αφεθούν ανεξέλεγκτα τα νέα σχέδια οικοδομικής ανάπλασης της Αττικής, όσο κι αν πριμοδοτηθεί η τουριστική βαριά βιομηχανία, αυτά δεν αντικαθιστούν τα δεκάδες δισεκατομμύρια που απαιτούνται ετησίως.
Η μοναδική διέξοδος των ελλήνων καπιταλιστών είναι ο εθνικισμός και ο πόλεμος! Η επέκταση σε περιοχές και τομείς που ελέγχονται από άλλες εθνικές αστικές τάξεις. Η κλιμάκωση του ανταγωνισμού με την Τουρκία και η συγκρότηση του ελληνοισραηλινού άξονα στην περιοχή αποτελούν μια άκρως επιθετική ενέργεια από την μεριά της ελληνικής τάξης. Η κλιμάκωση των πολεμικών εξοπλισμών γίνεται για να στηριχθεί η εκστρατεία κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά αυτή απαιτεί ακόμα περισσότερα κεφάλαια σε μια περίοδο που κόβονται οι ευρωπαϊκές ενισχύσεις. Ο φαύλος κύκλος της κρίσης, της συρρίκνωσης της οικονομίας, της κρατικής πριμοδότησης της κερδοφορίας, της ιμπεριαλιστικής επεκτατικότητας, της αύξησης των ελλειμμάτων και πάλι από την αρχή δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα. Η φούσκα της κρατικής προπαγάνδας σκάει και το ερώτημα είναι σε ποιανού τη βάρδια!
Η κυβέρνηση της ΝΔ θα δρομολογήσει το επόμενο διάστημα τις επόμενες εκλογές πριν γίνει ορατή η ασφυξία της αγοράς. Οι δύο συνεχόμενες τετραετίες Μητσοτάκη έχουν αποσταθεροποιήσει πολύ σοβαρά το κυβερνών κόμμα και ο κίνδυνος πολιτικής αποσταθεροποίησης είναι ορατός. Η ΝΔ θέλει να αποχωρήσει ως κόμμα «ανάπτυξης» πετώντας την καυτή πατάτα στην επόμενη κυβέρνηση. Αν βρεθεί κάποιο άλλο κόμμα θα χρεωθεί την «κρίση», αν παραμείνουν οι ίδιοι θα δρομολογήσουν μια νέα εφόρμηση στις λαϊκές τάξεις. Μια τρίτη κυβερνητική περίοδος της ΝΔ θα απασφαλίσει την ακροδεξιά ατζέντα. Η προπαγάνδα για «εξωτερικούς εχθρούς από Τουρκία, μετανάστες και Παλαιστίνιους» θα ενταθεί και θα πρέπει «να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι» λόγω των «εχθρών της πατρίδας μας».
Η ΝΔ βρίσκεται στα πρόθυρα ενός στρατηγικού αδιεξόδου και πρέπει να οργανώσει την τραμπική αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας. Οι αντιθέσεις στον αστισμό αλλά και οι υπαρκτές κοινωνικές αντιστάσεις των πληβείων τάξεων μπορούν να δημιουργήσουν ξανά μια πολιτική κρίση. Η αριστερά δεν μπορεί να οργανώνεται για κάποιο αφηρημένο και μακρινό μέλλον, αλλά πρέπει να είναι ετοιμοπόλεμη. Μια νέα αδυναμία, μετά την περίοδο 2011 – 2015, να προτείνει από την πλευρά της μια άλλη στρατηγική για την κοινωνία, κινδυνεύει να την οδηγήσει στο περιθώριο της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας.
Η Ευρώπη κυριαρχείται από δεξιές και ακροδεξιές στρατηγικές και η αριστερά διαμορφώνεται όλο και περισσότερο ως «ομάδα πίεσης» παρά ως εν δυνάμει «κυβερνώσα παράταξη» με διαφορετικό όραμα. Να αντισταθούμε στην ακροδεξιά μετάλλαξη της πολιτικής, να ανατρέψουμε τους «ιδιοκτήτες του κράτους», να φέρουμε ξανά στην επικαιρότητα τη σοσιαλιστική πρόταση!