Η μάχη ενάντια στο σιωνιστικό κρουαζιερόπλοιο Crown Iris – Ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο
Η ελληνική κυβέρνηση διεκδικεί καθημερινά τον τίτλο της πιο πιστής συμμάχου των ΗΠΑ – Ισραήλ στην ΕΕ και στη Μεσόγειο. Αυτό γίνεται με την διπλωματική υποστήριξη όλων των προτάσεων τους αλλά και δημιουργώντας ένα ευνοϊκό και ασφαλές περιβάλλον για το σιωνιστικό – αμερικανικό κεφάλαιο στον ελλαδικό χώρο. Οι παραδοσιακές αμερικανικές βάσεις έχουν κομβικό ρόλο στον συντονισμό της πολεμικής εκστρατείας στη Μέση Ανατολή. Πλέον και το Ισραήλ αναβαθμίζει την παρουσία του στην Ελλάδα.
Η αμυντική συμφωνία της Ελλάδας με τον IDF έχει μετατρέψει τα ελληνικά χωρικά ύδατα και την αντίστοιχη διευρυμένη ζώνη επιτήρησης ως χώρο δράσης του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού ενώ στο στρατόπεδο της Καλαμάτας βρίσκεται μόνιμα κλιμάκιο του ισραηλινού στρατού. Ισραηλινά κεφάλαια εξαγοράζουν επιχειρήσεις στην Ελλάδα και αποκτούν φιλέτα γης στην Καλαμάτα αλλά και στην υπό διαμόρφωση «Ριβιέρα» των νοτίων προαστίων στην Αττική.
Το ελληνικό αντιπολεμικό κίνημα έχει πετύχει κάποιες μικρές αλλά σημαντικές νίκες. Η προσπάθεια να βγουν οι παλαιστίνιοι «εκτός νόμου» έχει καταρρεύσει με κορυφαία στιγμή την Πρωτοχρονιά του 2025 που γέμισε η πλατεία Συντάγματος από παλαιστινιακές σημαίες και αυτές έφτασαν (μέσα από την αναμετάδοση της ΕΡΤ) σε όλη την Ελλάδα. Εμπορικά καράβια με κατεύθυνση το Ισραήλ έχουν μπλοκαριστεί από το σωματείο της ΕΝΕΔΕΠ στο λιμάνι του Πειραιά αλλά και οι εργασίες συντήρησης του σιωνιστικού κρουαζιερόπλοιου Crown Iris δεν έγιναν στην COSCO.
Φυσικά απουσιάζει μια στρατηγική κλιμάκωσης των αγώνων. Οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις στην ισραηλινή πρεσβεία δεν αρκούν και δεν ξεφεύγουν από μια σημαντική, μεν, αλλά αφηρημένη δε καταδίκη του πολέμου και της ιμπεριαλιστικής επέμβασης ΗΠΑ – Ισραήλ. Η κρίση στρατηγικής της αριστεράς δεν αφήνει περιθώρια να διαπραγματευτεί το αντιπολεμικό κίνημα στόχους και τρόπους κλιμάκωσης του αγώνα. Το πώς θα γίνουν «στόχος» τα στρατόπεδα της Σούδας, της Λάρισας και της Καλαμάτας ή το πώς θα υπονομεύσουμε τις ισραηλινές επιχειρήσεις (πχ την Intracom) δεν αποτελούν αντικείμενο συζήτησης για τις «αντιπολεμικές επιτροπές» που ιδρύονται. Στην Αλβανία ζουν τα δικά τους «Τέμπη» και εξεγείρονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση φιλέτου γης σε αμερικανοϊσραηλινό συνεταιρισμό. Θα πρέπει να βρούμε τρόπους να μεταφέρουμε το κλίμα αντίστασης στις ιδιωτικοποιήσεις στην Καλαμάτα, στο Ελληνικό σε κάθε περιοχή που εκχωρείται στους σιωνιστές.
Αυτή την περίοδο υπάρχουν δύο αιχμές του αντιπολεμικού – αντισιωνιστικού αγώνα. Η πρώτη αιχμή αποτελούν οι στολίσκοι που προσπαθούν να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Η δεύτερη αιχμή είναι οι αγώνες ενάντια στο σιωνιστικό κρουαζιερόπλοιο Crown Iris. Οι διαμαρτυρίες για συμμετοχή σιωνιστών σε συνέδρια, Eurovision και σε εκθέσεις έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα και εν τέλει δεν έχουν μπορέσει να εμποδίσουν τη συμμετοχή τους. Η προσπάθεια μποϊκοτάζ ισραηλινών προϊόντων (barcode με αριθμό 729) έχουν μια ηθική αξία αλλά δεν μπορούν να οργανώσουν και να μαζικοποιήσουν το αντιπολεμικό κίνημα.
Το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris κινείται αποκλειστικά στο χώρο της Ελλάδας και της Νοτίου Κύπρου γιατί μόνο αυτά τα δύο κράτη συνεργάζονται και δίνουν εγγυήσεις ασφάλειας των σιωνιστών τουριστών. Οι κρουαζιέρες του Crown Iris ξεκίνησαν με τη γενοκτονία της Γάζας και συνεχίζονται γιατί το Ισραήλ πλέον δέχεται αντίποινα πότε από Παλαιστίνιους, πότε από τη Χεζμπολάχ και πότε από το Ιράν. Οι παραλίες, λοιπόν, στη Μεσόγειο ή στην Ερυθρά δεν είναι πλέον ασφαλής. Έτσι λοιπόν οι στρατιώτες του IDF που παίρνουν λίγες μέρες «ανάσας» έχουν σαν μόνη διέξοδο ανεμελιάς τα ταξίδια του Crown Iris για να φορτώσουν τις μπαταρίες τους και να συνεχίσουν το γενοκτονικό τους έργο. Και στο Ισραήλ δεν υπάρχουν άμαχοι πολίτες γιατί κάθε ενήλικας αποτελεί τμήμα του στρατού.
Οι επισκέψεις του Crown Iris συνάντησαν από πέρυσι ένα διευρυμένο κύμα αντίστασης. Με κύρια αιχμή στη Σύρο αλλά και σε Ρόδο – Κρήτη έγιναν μαζικές διαδηλώσεις κατοίκων με τεράστια κινητοποίηση της ελληνικής αστυνομίας. Στη Σύρο ήταν τόσο διευρυμένη η αντίσταση του κινήματος που το Crown Iris αποφάσισε να μη δοκιμάσει να κατεβάσει τους «τουρίστες» στο νησί. Στη Ρόδο φτιάχτηκε μια ακτιβίστικη ομάδα κατοίκων που στοχοποιήθηκε από την αστυνομία και προχώρησαν σε συλλήψεις αγωνιστών.
Οι κινήσεις αυτές δεν οργανώθηκαν από κανένα ιδιαίτερο τμήμα της αριστεράς. Οι δυνάμεις, εξάλλου, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΜΕΡΑ25 ή της ΝΕ.ΑΡ. είναι ακόμα μικρότερες στα Δωδεκάνησα ή στις Κυκλάδες. Το ΚΚΕ ήταν διστακτικό έως εχθρικό σε αυτές τις κινητοποιήσεις για να μην έρθει σε σύγκρουση με μικροεπιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό. Η ευκαιρία φάνταζε (και φαντάζει ακόμη) ιδανική για δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς να διεκδικήσουν έναν εδαφικοποιημένο αντιπολεμικό αγώνα κόντρα στο συμβιβασμό της δημοκρατικής αριστεράς. Οι επισκέψεις του Crown Iris στο λιμάνι του Πειραιά το καλοκαίρι δίνουν την ευκαιρία στο δυναμικό της αριστεράς στην Αττική να δημιουργήσει μαζικά πεδία δράσης και να εμφανίσει μια εκδοχή αντιπολεμικού κινήματος πέρα από τη συμβολική παρουσία.
Δυστυχώς πέρυσι τον Δεκαπενταύγουστο σύρθηκε πίσω από την πρωτοβουλία του ΚΚΕ και του ΕΚΠ και έμεινε σε μια συμβολική διαδήλωση. Φέτος με το ΚΚΕ απών οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς πήγαν κι αυτές ένα βήμα πίσω. Παρ΄όλο που ήταν γνωστό από τα τέλη Απριλίου πως το Crown Iris θα δέσει στον Πειραιά στις 3 Ιουνίου, παρ΄όλες τις ανακοινώσεις και συσκέψεις της ΑΝ.Ε.ΔΙ.ΒΑ.Μ. από τις 20 Μάη έμειναν σε ένα τυπικό κάλεσμα διαμαρτυρίας την προηγούμενη μέρα και σε μια συμβολική – παρουσία ολιγομελών αντιπροσωπειών. Αντιπολεμικές κινήσεις σαν την «Αντιπολεμική Δράση» και «Αντιπολεμική Κίνηση Νίκαιας – Πειραιά» που ιδρύθηκαν μέσα από συνελεύσεις στις 8 και 27 Μαΐου αντίστοιχα ούτε που έβαλαν στην ατζέντα των δράσεων τους το σιωνιστικό κρουαζιερόπλοιο.
Η διαδήλωση της 3ης Ιουνίου παρ΄όλο που ήταν μικρότερη από την περσινή είχε μεγαλύτερο δυναμισμό και διεκδίκησε να αντιμετωπίσει και «φυσικά» τα πούλμαν των σιωνιστών σπεκουλάροντας στα κενά της αστυνομικής παρουσίας. Η ακτιβίστικη δράση της ΠΕΝΕΝ στον απέναντι φάρο είχε τη δική της σημασία. Η πρόταση έτσι κι αλλιώς της ΑΝ.Ε.ΔΙ.ΒΑ.Μ. ήταν ο συντονισμός πολλαπλών παράλληλων δράσεων πέρα από μια κεντρική συγκέντρωση ώστε και να δυσκολευτεί η αστυνομική δράση αλλά και να οικοδομηθεί μια αντιπολεμική, αντισιωνιστική και φιλοπαλαιστινιακή εικόνα του Πειραιά.
Η υποδοχή και η προσπάθεια παρεμπόδισης του σιωνιστικού κρουαζιερόπλοιου δεν έρχεται από μια δράση που καλείται την προηγούμενη ημέρα. Στη Σύρο χτίζονται συνελεύσεις «υποδοχής». Ετοιμάζονται αντισιωνιστικές αφίσες που προτείνονται σε μαγαζιά να κολλιούνται και να δηλώνεται η αντιπολεμική διάθεση. Την Τετάρτη 17/6 έγινε συνέλευση της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας Σύρου στην κεντρική πλατεία της Ερμούπολης και στις 22/6 θα υπήρχε παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης για να βγάλει ψήφισμα ενάντια στο Crown Iris. Θεωρούμε πως αυτές οι κινήσεις πρέπει να τις πάρουν οι αντιπολεμικές επιτροπές στην Αττική και να οικοδομήσουνε ένα κλίμα που να κορυφωθεί στις 14 Αυγούστου στην επόμενη επίσκεψη των σιωνιστών στον Πειραιά.
Ελπίζουμε οι αντιπολεμικές επιτροπές, οι δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις και οι οργανώσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς να σταματήσουν το κρυφτούλι «υπευθυνότητας». Στα καθήκοντα οργάνωσης του αγώνα πότε βάζουν μπροστά τα σωματεία του ΚΚΕ και του Πειραιά, πότε την καλοκαιρινή ραστώνη και πότε την «έλλειψη κινήματος».
Πράγματι τα σωματεία εργαζομένων θα μπορούσαν να μπουν μπροστά. Θα μπορούσαν οι εργαζόμενοι του ΟΛΠ (ή του λιμανιού της Ερμούπολης και της Ρόδου) να καλέσουν σε απεργία και να «κλείσει» το λιμάνι ώστε να μην μπορεί να δέσει το σιωνιστικό κρουαζιερόπλοιο. Όμως για να κινηθούν τα σωματεία σε μια πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση και να οργανώνουν συγκρούσεις με την πολεμοκάπηλη κυβέρνηση της ΝΔ χρειάζεται ένα πολιτικό κέντρο στην κοινωνία που να είναι διατεθειμένο να στηρίξει ιδεολογικά – πολιτικά αλλά και οργανωτικά αυτή τη μάχη. Η ανάθεση στα «σωματεία» της ευθύνης της σύγκρουσης με την κυβέρνηση είναι μετάθεση ευθυνών και, εν τέλει, πολιτική διαμεσολάβησης της αγανάκτησης.
Η νίκη πέρυσι στη Σύρο ανάγκασε την κυβέρνηση να απαγορέψει συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις στην Ερμούπολη μεταφέροντας δυνάμεις ΜΑΤ από την Αθήνα. Κατανοούμε πως αυτή η μάχη δεν έχει συνταγές επιτυχίας. Σε κάθε πετυχημένη κίνηση από τη μεριά του αντιπολεμικού κινήματος θα υπάρξουν πολλαπλάσια κυβερνητικά «αντιμέτρα» με σκοπό να λυγίσουν το φρόνημα των αγωνιστών και αγωνιστριών. Η αντιμετώπιση του κρουαζιερόπλοιου δεν αποτελεί τη «μητέρα όλων τα μαχών» για το αντιπολεμικό κίνημα αλλά μπορεί να δώσει έμπρακτες νίκες. Μέσα από την υποδοχή των σιωνιστών «τουριστών» στρατιωτών μπορεί να οικοδομηθεί ένα δίκτυο αγώνα που να κάνει ορατό το αντιπολεμικό κίνημα σε μεγαλύτερα μεγέθη από όσα εμφανίζει στις διαδηλώσεις στην ισραηλινή πρεσβεία.
Η ΑΝΕΔΙΒΑΜ θα επιδιώξει συντονισμό και με τις υπόλοιπες αντιπολεμικές κινήσεις σε Αθήνα αλλά και σε άλλες περιοχές του ελλαδικού χώρου καθώς και με τα σωματεία εργαζομένων στα λιμάνια ώστε στις επόμενες επισκέψεις του Crown Iris να υπάρχει μαζικότερη συμμετοχή, καλύτερος σχεδιασμός των συγκεντρώσεων και τρόποι αντιμετώπισης μια πιθανής αστυνομικής απαγόρευσης. Γι΄αυτό το λόγο θα καλεστεί ανοιχτή αντιπολεμική συνέλευση στα μέσα Ιουλίου για να μην αφήσουμε τους γενοκτόνους του Ισραήλ να «παρτάρουν» στην Ελλάδα.
Είναι ανεπιθύμητοι!