Αντιφασιστική Φρουρά | Τεύχος 55 | ΔΕΚ 2023
Έπειτα από τόσες σφαγές, πολέμους, καταστολή, βασανιστήρια, καταστροφές , αποκλεισμό και όλα τα πάνδεινα που έχει ζήσει ο παλαιστινιακός λαός εδώ και δεκάδες χρόνια, αντιστέκεται με διάφορους τρόπους και διεκδικεί το δικαίωμα στην ζωή και την ελευθερία. Ένας λαός υπό κατοχή έχει κάθε δικαίωμα να αντισταθεί με οποιοδήποτε μέσο και η αλληλεγγύη και η στήριξη όλου του κόσμου είναι απαραίτητη χωρίς αστερίσκους. Η εθνοκάθαρση ωθεί όλες τις γενιές των Παλαιστινίων να μάχονται για τη λευτεριά. Και το εδώ κίνημα εμπνέεται από της αντιστάσεις των Παλαιστινίων όχι μόνο επειδή αμύνεται τίμια, αλλά επειδή επιτίθεται στον καταπιεστή τους, το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ. Στην εποχή μας οι νέες επιθέσεις των Παλαιστινίων κατάφεραν να φέρουν τον πόλεμο, που ζουν καθημερινά εδώ και δεκάδες χρόνια, στα σπίτια των Ισραηλινών βασανιστών τους.
Η τοποθεσία της Παλαιστίνης στρατηγικά, είχε πάντα γεωπολιτικά και οικονομικά μεγάλη σημασία. Ως μια γη που ενώνει την Αφρική, την ασιατική ήπειρο και βρέχεται από τη Μεσόγειο, η Δύση ήθελε να βρει τρόπο να χώσει τη μύτη της. Έπειτα και από την αραβική εξέγερση, η Δύση προσπαθούσε να βρει τρόπο να στήσει ένα κράτος προτεκτοράτο στην περιοχή. Και κατέληξε να στήσει όχι μόνο κράτος προτεκτοράτο αλλά κράτος τρομοκράτη.
Παρακάτω παρουσιάζουμε ένα χρονολόγιο των σημαντικών γεγονότων της Παλαιστίνης μέσα από το οποίο μπορούμε να συμπεράνουμε ποιος είναι με τη σωστή πλευρά της ιστορίας.
1936: Η εξέγερση των Αράβων, η πρώτη μεγάλη εξέγερση των Παλαιστινίων, όπου διήρκησε 3 χρόνια, ενάντια στην Βρετανική κυριαρχία, με διαρκείς μάχες και απεργίες που κράτησαν έως 6 μήνες. Οι Παλαιστίνιοι μέχρι και σήμερα εμπνέονται από την εξέγερση αυτή.
1947: Ο ΟΗΕ αποφασίζει τη διαίρεση της Παλαιστίνης, όπου οι Παλαιστίνιοι λαμβάνουν το 48% της ιστορικής Παλαιστίνης. Οι Άραβες αρνούνται να συνταχθούν με την απόφαση του ΟΗΕ, στρατεύματα συγκεντρώνονται γύρω από τους εβραϊκούς οικισμούς, ο Μπεν Γκουριόν (πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ) κηρύσσει την ανεξαρτησία του Ισραήλ και ακολουθεί ο πρώτος αραβοϊσραηλινός πόλεμος. Οι Ισραηλινοί νικούν και περίπου 750.000 Παλαιστίνιοι αναγκάζονται να γίνουν πρόσφυγες.
1948: Εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη: Η Βρετανική Εντολή έληξε και το Κράτος του Ισραήλ ανακηρύχθηκε και αναγνωρίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και τη Σοβιετική Ένωση. Το Ισραήλ πολέμησε στρατούς που εισέβαλαν στην Παλαιστίνη από γειτονικές αραβικές χώρες, ενώ απέλασε τον μισό παλαιστινιακό πληθυσμό, κατέστρεψε τα μισά χωριά του και άδειασε και κατέστρεψε έντεκα από τις δώδεκα πόλεις του. 800.000 Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και εκτοπίστηκαν σε άλλες αραβικές χώρες και σε όλο τον κόσμο. 530 χωριά και πόλεις κατεδαφίστηκαν, όλες οι υποδομές καταστράφηκαν ολοσχερώς και οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν ποτέ να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
1949: Υπογράφεται εκεχειρία μεταξύ Ισραήλ, Αιγύπτου, Ιορδανίας, Λιβάνου και Αιγύπτου. Οι Παλαιστίνιοι πολίτες παρέμειναν υπό στρατιωτική διακυβέρνηση στο Ισραήλ μέχρι το 1966.
1967: Ο Πόλεμος των Έξι Ημερών: Το Ισραήλ καταλαμβάνει τη χερσόνησο του Σινά και τη Λωρίδα της Γάζας, τα Υψίπεδα του Γκολάν, την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη. Το ψήφισμα 242 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καλεί το Ισραήλ να αποσύρει τα στρατεύματά του από όλα τα κατεχόμενα εδάφη. Ξεκινούν τα σχέδια εποικισμού του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.
1973: Ο Πόλεμος του Οκτώβρη: Το Ισραήλ έχει καταλάβει τμήματα της Αιγύπτου και διατήρησε τον έλεγχο των Υψωμάτων του Γκολάν μετά από μια αιφνιδιαστική και αιματηρή σύγκρουση.
1976: Μέρα Παλαιστινιακής Γης: Συμβαίνουν σημαντικές διαμαρτυρίες των Παλαιστινίων στο Ισραήλ για την Ημέρα της Γης, κατά της Ιουδαιοποίησης της Γαλιλαίας.
1978 :Ισραήλ και Αίγυπτος υπογράφουν συνθήκη ειρήνης. Η PLO (Παλαιστινιακή Αρχή) επιτίθεται στο Τελ Αβίβ, το οποίο απαντά με την Επιχείρηση Λιτάνι — την ισραηλινή κατοχή τμημάτων του νότιου Λιβάνου.
1982: Επιστροφή του Σινά στην Αίγυπτο, Επιχείρηση “Ειρήνη στη Γαλιλαία”, κατά την οποία το Ισραήλ εισβάλλει στο Λίβανο για να καταστρέψει την PLO.
1987: Πρώτη Παλαιστινιακή Ιντιφάντα (ξεσηκωμός) ενάντια στην ισραηλινή κατοχή της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας. Στη Λωρίδα της Γάζας, η παρουσία των ισραηλινών δυνάμεων σημαίνει δήμευση γης, ισραηλινές εγκαταστάσεις στα κατεχόμενα εδάφη, καταστολή, μαζικές φυλακίσεις, απελάσεις, κατεδαφίσεις σπιτιών και αυθαίρετες κατεδαφίσεις.
Η Χαμάς γίνεται ένας από τους κύριους πυλώνες του παλαιστινιακού πολιτικού συστήματος και αναπτύσσει πολλές κοινωνικές δραστηριότητες, όπως η κατασκευή υποδομών (σχολεία, νοσοκομεία κ.λπ.) στα κατεχόμενα εδάφη. Παράλληλα, θα ακολουθήσει την τακτική των βομβαρδισμών ισραηλινών στόχων και θα χαρακτηριστεί ως “τρομοκρατική” οργάνωση, όπως θα την θεωρούσε κάθε παλαιστινιακή οργάνωση στο Ισραήλ.
1991: Πρώτος Πόλεμος του Κόλπου όπου ο διεθνής συνασπισμός 34 χωρών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ άρχισε να βομβαρδίζει στόχους σε όλο το Ιράκ, φτάνοντας μέχρι την πρωτεύουσα Βαγδάτη, σε αντίποινα για την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ, η οποία ξεκίνησε το ίδιο έτος.
1993: Η PLO και το Ισραήλ υπογράφουν τη Διακήρυξη Αρχών του Όσλο στον Λευκό Οίκο, οδήγησε σε συμφωνίες οι οποίες τελικά φάνηκαν αδιέξοδες και δεν τηρήθηκαν εν τέλει
1994: Δημιουργείται η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή (PNA) και ο πρόεδρος της PLO Γιάσερ Αραφάτ έρχεται στα κατεχόμενα εδάφη για να γίνει πρόεδρος της PNA. Το Ισραήλ και η Ιορδανία υπογράφουν συνθήκη ειρήνης.
1996: Το Λικούντ επιστρέφει στην εξουσία στο Ισραήλ και σχηματίζεται η πρώτη κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις προχωρούν στη σφαγή πολλών εκατοντάδων Παλαιστινίων στον προσφυγικό καταυλισμό της Κανά του Λιβάνου.
2000: Το Ισραήλ αποσύρεται από το νότιο Λίβανο. Αρχίζει η δεύτερη Ιντιφάντα. 2002: Εγκρίνεται το σχέδιο του τείχους εντός και γύρω από τη Δυτική Όχθη από την πλευρά του Ισραήλ και η υλοποίηση αρχίζει το 2003.
2005: Αρχίζει το κίνημα μποϊκοτάζ, διαχωρισμού και κυρώσεων. Το Ισραήλ απομακρύνει οικισμούς και στρατιωτικές βάσεις προς τη Γάζα.
2006: Η Χαμάς κερδίζει τις δεύτερες εκλογές για το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο (PLC). Το Ισραήλ, το Κουαρτέτο για τη Μέση Ανατολή (ΗΠΑ, Ρωσία, ΟΗΕ, ΕΕ), δυτικά και αραβικά κράτη επιβάλλουν κυρώσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή και αναστέλλουν κάθε ξένη βοήθεια. Αρχίζει η πολιορκία της Γάζας. Δεύτερος πόλεμος στο Λίβανο και ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας.
2008: Πόλεμος στη Γάζα και Επιχείρηση “Χυμένο Μολύβι “. Τα Ηνωμένα Έθνη και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταμετρούν περισσότερους από 1.400 Παλαιστίνιους νεκρούς, συμπεριλαμβανομένων 926 άοπλων πολιτών. Τρεις Ισραηλινοί πολίτες και έξι στρατιώτες σκοτώνονται.
2012: Επιχείρηση Cloud Pillar και τέτοιου τύπου επιθέσεις στη Γάζα είχαν γίνει ρουτίνα.
2014: Επιχείρηση “Προστατευτική άκρη”. Σύμφωνα με βασικές εκτιμήσεις, μεταξύ 2.125 και 2.310 νεκροί κάτοικοι της Γάζας (1.492 άμαχοι, εκ των οποίων 551 παιδιά και 299 γυναίκες) και μεταξύ 10.626 και 10.895 τραυματίες (εκ των οποίων 3.374 παιδιά, εκ των οποίων πάνω από 1.000 μόνιμα τραυματισμένοι) . 66 Ισραηλινοί στρατιώτες, 5 πολίτες (εκ των οποίων 1 παιδί) και 1 πολίτης της Ταϊλάνδης σκοτώθηκαν και 469 Ισραηλινοί στρατιώτες και 261 Ισραηλινοί πολίτες τραυματίστηκαν. Το Ισραήλ κατέστρεψε περίπου 17.000 σπίτια και προκάλεσε ζημιές σε άλλα 30.000. Αντιμετώπισαν σθεναρή αντίσταση. Το 91% των Ισραηλινών Εβραίων υποστήριξε αυτή την επιχείρηση.
2021: 248 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν, ανάμεσά τους 66 παιδιά, πάνω από 1.500 τραυματίστηκαν
Από το 1947 έως τον Σεπτέμβριο του 2023, η καθημερινή καταστολή και ο πόλεμος είναι καθημερινή ρουτίνα στην Παλαιστίνη, ισραηλινοί πολίτες απολαμβάνουν να βλέπουν από λόφους τις βόμβες που έπεφταν στη Γάζα και κάθε ισραηλινός αποτελεί μέρος του κράτους- παρακράτους έμμεσα ή άμεσα.
Με στόχο την από-Αραβοποίηση δηλαδή “μακροχρόνιας συστηματικής εκστρατείας εθνοκάθαρσης από το Ισραήλ, ώστε να καταστεί η ζωή στην Παλαιστίνη ανυπόφορη για τους άραβες, είτε μέσω της καταστολής, είτε με στερήσεις, εκτεταμένη εξαθλίωση και μαζικές δολοφονίες, προκειμένου να αναγκαστούν να μεταναστεύσουν” Il. Pappe, The History of Israel Reconsidered
Οκτώβριος 2023: νέο κύμα παλαιστινιακής αντίστασης.
Μέσα από όλες αυτές τις επιθέσεις το κράτος τρομοκράτης του Ισραήλ έχει καταφέρει να φυλακίσει σχεδόν 5 εκατομμύρια Παλαιστινίων σε αδιανόητα μικρές περιοχές τύπου κυψέλες, ενώ δύο εκατομμύρια Παλαιστινίων που ζουν μέσα στο ίδιο το Ισραήλ, με ισραηλινή υπηκοότητα, είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας, τους θεωρούν επισκέπτες, όχι πολίτες.
Όλα αυτά τα χρόνια, απολαμβάνει την προστασία της Δύσης, διοργανώνοντας φεστιβάλ, διοργανώσεις τύπου Eurovision και αναπτύσσοντας τον πιο δυνατό και καλά οπλισμένο στρατό στον κόσμο. Την ίδια στιγμή που οι Παλαιστίνιοι παλεύουν για να ζήσουν, χωρίς ηλεκτρισμό και παροχή καθαρού νερού για πολλές ώρες τη μέρα και με τη συνεχή απειλή των τανκ, των στρατιωτών και των βομβών ντρόουν.
Η αντίληψη του συναινετικού μοντέλου για την ταυτόχρονη συνύπαρξη δύο κρατών δεν μπορεί να υφίσταται σε τέτοιες συνθήκες όπου τα όρια καταπιεστή και καταπιεζόμενου είναι πεντακάθαρα.
Παρόλα αυτά ο λαός των Παλαιστινίων δεν σταμάτησε να αντιστέκεται. Τόσο με σφεντόνες, όσο και με όπλα και παίρνουμε δύναμη από αυτό τον λαό που δεν σταματάει να αγωνίζεται.
της Μαρίνας Λύρα