14 Αυγούστου στον Πειραιά μέρα δράσης ενάντια στους σιωνιστές δολοφόνους του IDF
Αντιπολεμική συγκέντρωση διαμαρτυρίας έγινε την Παρασκευή 14/8 στο Λιμάνι του Πειραιά. Με πρωτοβουλία της «Αντιπολεμικής Επιτροπής Διεθνιστικά Βαλκάνια & Μεσόγειος» που οργάνωσε δύο συσκέψεις στο Πάρκο Ναυαρίνου στις 17/7 και 7/8 με τη συμμετοχή του «Σωματείου Μόνιμων & Δόκιμων Λιμενεργατών ΟΛΠ» και της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων». Καλέσματα είχαν απευθύνει και οι ΠΕΝΕΝ, Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων Ελλάδας, ΟΚΔΕ, «Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο», BDS και «March to Gaza ». Η συγκέντρωση πλαισιώθηκε από ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΝΕ.ΑΡ., Κόκκινο Νήμα, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, ΚΚΕ(μ-λ).
Οι κινητοποιήσεις στον Πειραιά βρίσκονται στο κλίμα αντίστοιχων κινητοποιήσεων στη Σητεία και στη Σύρο σε μια προσπάθεια να εμποδιστεί ο ελλιμενισμός του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris που μεταφέρει στρατιώτες του ισραηλινού στρατού IDF. Στο κρουαζιερόπλοιο δεν υπάρχουν «αθώοι τουρίστες» μιας και στο Ισραήλ ο κάθε πολίτης αποτελεί ενεργό τμήμα του γενοκτονικού στρατού. Ούτε μέσα τον ένα χρόνο κινητοποιήσεων έχει εμφανιστεί κάποιος «τουρίστας» που να αντιδρά στα φασιστικά πογκρόμ που διαδραματίζονται στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη και στο Λίβανο από το Ισραήλ. Δεν έχει υψωθεί κάποια σημαία Παλαιστίνης ούτε καν αυτή της ειρήνης ώστε να προσπαθήσουν να διαφοροποιηθούν από την επίσημη κρατική πολιτική.
Στο Λιμάνι του Πειραιά με κέντρο την πύλη Ε12 έγιναν ακτιβίστικες παρεμβάσεις στην οδό Μαρία Χατζηκυριακού όπου πέρναγαν τα πούλμαν των σιωνιστών καθώς και στην πύλη Ε11 όπου έβγαιναν κατά μόνας κάποιοι ισραηλινοί. Η επόμενη φάση των αντιπολεμικών συγκεντρώσεων δεν μπορεί να είναι μια συμβολική πορεία από την πύλη Ε12 στο Λιμεναρχείο αλλά το κλείσιμο των διεξόδων των πούλμαν από την Ε12 και τη Μαρία Χατζηκυριακού!
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν σταμάτα με γενικόλογες και αφηρημένες διαδηλώσεις αλληλεγγύης. Φυσικά δεν υποστηρίζουμε πως ακόμα κι αν «μπλοκάραμε» το κρουαζιερόπλοιο και δεν μπορούσαν οι στρατιώτες του IDF να σουλατσάρουν στην Αθήνα αυτό θα κατέρρεε την πυραυλική άμυνα του Ισραήλ. Όμως έχουμε ευθύνη σαν ταξικό κίνημα να οικοδομήσουμε ένα αντιπολεμικό κίνημα που να έρχεται σε ευθεία σύγκρουση και υπονόμευση της λειτουργίας των ισραηλινών μηχανισμών αλλά και των νατοϊκών συμμάχων.
Η μετατροπή του ελλαδικού χώρου ως «αφιλόξενου» για τους σιωνιστές είναι ένα πρώτο βήμα. Οικοδομούμε ένα ταξικό αντιπολεμικό κίνημα που να ξηλώνει τους σιωνιστές από τα κρουαζιερόπλοια, στα τύπου «φλαμίνγκο» οικιστικά σχέδια που προωθούν και στην Ελλάδα και, φυσικά, στα στρατόπεδα της Καλαμάτας που εκπαιδεύονται μαζί με τον ελληνικό στρατό.
Η διακοπή της οικονομικής – διπλωματικής και στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ δεν θα έρθει μέσα από λογικής ανάθεσης και ελπίδας σε κάποια «αριστερή κυβέρνηση» που θα ξηλώσει τη συνεργασία «με ένα άρθρο κι ένα νόμο». Ούτε αρκούν αφηρημένες διαδηλώσεις «πίεσης» και διαμόρφωσης κάποιου «σωστού προγράμματος». Παλεύουμε για την οικοδόμηση ενός αντιπολεμικού κινήματος που να διαμορφώσει έναν de facto ταξικό πόλεμο από το κάτω που να έχει σκοπό να αναμετρηθεί με την ιμπεριαλιστική και πολεμοκάπηλη πολιτική.
Η συνέχεια είναι δύσκολη και μεγάλη και βρίσκεται στους δρόμους!